Aangaande de huidige energiecrisis, adviseer ik u de commentaren van de zelf- dan wel zobenoemde experts met een flinke korrel zout te nemen.

Sinds de Club van Rome (1968) weten we dat een ingrijpende energietransitie nodig is, opdat we ophouden onze economieën op fossiele brandstoffen te bouwen. Maar lobbywerk en korte termijnwinsten weerhielden regeringen ervan om daar serieus werk van te maken. Ook de onze. Er is voor gekozen nèt aan de ‘door Europa’ gestelde eisen te voldoen.

Ook nu steken we en masse liever € 20 tot € 30 miljard aan het bouwen van twee middelgrote atoomcentrales in Nederland (ongeveer € 7,100 tot bijna € 10.000 per kilowatt (kW) aan vermogen; bron: Deepseek) in plaats van alle geschikte oppervlaktes als daken en fietspaden (auto’s reden de experimentele zonnepanelen aan gort) van zonnepanelen te voorzien en zoveel mogelijk windmolens te bouwen, waarvoor eveneens grote investeringen nodig zijn (o.a. een omvorming van het hele energienet), maar waardoor we – indien de overheid dit bekostigd – op energetisch vlak onafhankelijk worden van fossiele brandstoffen, buitenlanden en het grootkapitaal.

Deze Laisser-faire lijkt mij in elk geval de werkelijke oorzaak van de huidige energiecrisis.