Europese doelstellingen

In het ‘Energieakkoord’ heeft Nederland vastgelegd dat in 2020 minstens 14% van de opgewekte energie uit hernieuwbare bronnen komt; biomassa, waterkracht, wind, zon. Het aandeel opgewekte energie uit hernieuwbare bronnen is in de afgelopen jaren vervijfvoudigd, van 1,3% in 2000 naar 6,7% in 2017. Ondanks dat is Nederland van alle Europese landen het verst verwijderd van de Europees afgesproken doelstelling voor hernieuwbare energie.

Naast duurzaamheid haalt Nederland ook een flink aantal doelstellingen niet op het vlak van natuur en water. Het evaluatierapport, de tweejaarlijkse evaluatie Monitor Infrastructuur en Ruimte (MIR) van het Nederlandse Planbureau voor de Leefomgeving (NPL), spreekt onder meer over een achteruitgang van zeldzame soorten in ecosystemen door de aanwezigheid van een teveel aan stikstof in de bodem, met name in de vorm van ammoniak. Landbouw, industrie en verkeer zijn de hiervan de bronnen.

België staat 2 plaatsen hoger dan Nederland in de lijst van de 28 EU-landen, gewogen naar hun aandeel hernieuwbare energie in relatie tot het gestelde doel in 2020. Bovenaan de lijst prijken in volgorde Zweden, Finland en Letland.

Tot zover het slechte nieuws dat onze mainstreammedia niet gehaald heeft.

Er is ook goed nieuws uit Nederland: een flink aantal economische en mobiliteitsdoelen heeft Nederland wel gehaald, zoals het versterken van de concurrentiekracht van stedelijke regio’s en het vergroten van het aanbod van infrastructuur. Door de fiscale stimulering voor de aanschaf van zuinige auto’s neemt de uitstoot van fijnstof en stikstofoxiden af, terwijl het autogebruik nog wel toeneemt. Helaas blijkt de CO2-uitstoot sinds 2015 daarentegen weer gestegen te zijn.

Bron: “Nederland verst verwijderd van Europese energiedoelstelling” door Inter Press Service op 6 september 2018.

Feestelijk nieuws over ongemakkelijke bevindingen

De wegbermen en stedelijke plantsoenen in Nederland beginnen gelijkenis te vertonen met die van mijn kindervakanties in Zuid-Europa. In deze tijd van langdurige droogte en aanhoudende warmte, waarbij regelmatig ‘hitterecords’ gebroken worden, lijkt elke toespeling op klimaatverandering en de urgentie daar iets tegen te ondernemen not done. Dus dat zullen we maar laten. De energie om aan dode paarden te trekken is immers spreekwoordelijk vergeefse moeite.

Wel besteed ik aandacht aan een verwant onderwerp waarbij, als nagenoeg altijd wanneer ik dat na ga, hetgeen het nieuws bereikt anders is dan hetgeen gerapporteerd is.

De boodschap van NOS: mensen feest lekker verder!

Wat gerapporteerd is komt neer op een wetenschappelijk antwoord op de vraag òf er een drempelwaarde is voor opwarming van de aarde en zo ja waar die drempelwaarde ligt en wat we kunnen verwachten wanneer die drempelwaarde overschreden wordt? Het antwoord op deze vragen is “Ja, er zijn hoogstwaarschijnlijk drempelwaarden die bijvoorbeeld betrekking hebben op het Amazone regenwoud, de Russische permafrost en het Zuidpoolijs. Als een van die drempels wordt overschreden, zal dit waarschijnlijk leiden tot een veel hogere globale gemiddelde temperatuur dan in het interglaciaal van de afgelopen 1.200.000 jaren en tot een aanzienlijk hogere zeespiegel dan ooit in het Holoceen.”.
Vervolgens wordt veronderstelt dat de waarde ligt om en nabij 2 graden opwarming ten opzichte van voor het industriële tijdperk. Wat bij overschrijding van de drempelwaarden in werking treedt, is een zichzelf versterkend effect van opwarming waartegen niets meer te ondernemen is tot de 4 à 5 graden opwarming bereikt is. Al met al zal dit zichzelf versterkende effect zo’n 2 eeuwen duren. Dat zal ingrijpende invloeden hebben voor nagenoeg alle menselijk leven. De overige natuur zal zich wel aanpassen, vul ik op eigen houtje aan, omdat sommige planten en dieren gewoon uitsterven en de overige planten en dieren een onvoorstelbaar aanpassingsvermogen aan veranderende omstandigheden hebben. Ofwel: wanneer het ons niet lukt beneden de laagste drempelwaarde te blijven, ligt er een beangstigende toekomst voor veel mensen vast.

Momenteel is onze globale temperatuur 1 graad hoger dan voor de industrialisering, meldt NOS hierover. De temperatuur stijgt verder met 0,17 graad per decennium. In het klimaatverdrag van Parijs staan wereldwijde maatregelen om de opwarming van het klimaat tegen te gaan. Het streven daarvan is dat de temperatuur maximaal 1,5 tot 2 graden stijgt, waardoor het kantelpunt niet bereikt wordt. Dat de Parijse plannen vrijblijvend ingevuld zijn en dat de Verenigde Staten van Amerika er al helemaal afstand van genomen hebben, meldt NOS niet. We weten inmiddels al dat als we vandaag zouden stoppen met bijdragen aan klimaatverandering – hetgeen alleen theoretisch kan; onmogelijk in de weerbarstige praktijk – er van een langdurig naijl-effect sprake zal zijn. Ook dat laat NOS onvermeld, maar ze voegt als klap op de vuurpijl wel aan haar berichtgeving toe dat als we de klimaatdoelen van Parijs kunnen halen, ‘we ons niet druk hoeven te maken’. Alsof de huidige staat van de wereld met bosbranden, aanhoudende droogte, terugtrekkende gletsjers, verdampende meren, mislukte oogsten en temperaturen van 40, 50°C op dit moment voor niemand iets is om zich druk over te maken.

Maar ik snap het wel. Met ‘we’ wordt natuurlijk de verwende rijke egocentrische onverantwoordelijk levende Nederlander bedoeld, die recht denkt te hebben op 130 km/uur rijden, schoon water, zijn goed betaalbare eten, allerhande hebbedingen met name uit arme landen en zijn vliegvakanties. Voor hen is de boodschap van NOS: mensen feest lekker verder!

Een naar mijn idee betere weergave van de bevindingen in het rapport “Trajectories of the Earth System in the Anthropocene” dan de samenvatting van NOS kunt u hier vinden.

Bronnen: “Trajectories of the Earth System in the Anthropocene” door Will Steffen et al. bewerkt door William C. Clark, Harvard University, Cambridge en gepubliceerd door Proceedings of the National Academy of Sciences op 6 augustus 2018 en “Wereldwijde ‘hittetijd’ dreigt, zeggen onderzoekers” door de redactie Binnenland van NOS op 7 augustus 2018.

Tropische temperaturen

Volop berichten over de warmte, gebroken records en hoe het huis koel te houden of nachtrust te pakken. Vanavond op het journaal vast impressies van mensen op terrasjes achter volle bierglazen, die hun domheid mogen etaleren. Het is allemaal typisch voor de omgang van onze tegenwoordige media met iets dat ons raakt.

Net als Stef Blok, onze minister van Buitenlandse Zaken, al weken door wat reuring de aandacht weet af te leiden van de steeds verder teruglopende arbeidsinkomensquote, komen we ook met het warme weer niet veel verder dan doen alsof er net tussen onze landsgrenzen sprake is van een lastig incidentje.

Zo anders gaat dat bij De Wereld Morgen, waar het volgende opgesomd wordt:
In de hete zomer van 1976 was het vergelijkbaar warm en droog, maar groot verschil met toen is dat het toendertijd in de rest van de wereld kouder was dan tot dan toe normaal.
Het Vlaams Instituut voor de Zee meet de hoogste temperatuur ooit voor de Belgische kust. De afgelopen 45 jaar is de temperatuur van het Noordzeewater met 1,7°C gestegen.
Griekenland noteert het warmste jaar ooit. Samen met de besparingen opgelegd door de EU is dat de verklaring voor het grote aantal slachtoffers door bosbranden.
Zweden werd de voorbije week geteisterd door meer dan 80 bosbranden. Zelfs boven de poolcirkel stonden bossen in brand. Terwijl normaal ergens tussen 15 en 20°C al een warme dag is, steeg de temperatuur in de poolcirkel nu boven de 32°C.
Ook aan de andere kant van de wereld, in Japan, zaaien extreme weersomstandigheden dood en vernieling. In Kumagaya nabij Tokio werd een recordtemperatuur van meer dan 41°C opgetekend. Door de vochtigheid is de gevoelstemperatuur nog vele graden hoger.
Ook in Afrika sneuvelde een record. In de Algerijnse stad Ouargla werd het 51°C.

Stefan Rahmstorf van het Instituut voor Klimaatimpact in Potsdam, tekenen onze zuiderburen op, wijst op het bredere plaatje: “Onze aarde wordt nog maar eens getroffen door extreem weer, met extreme hitte en bosbranden in California en verwoestende overstromingen in Japan. Gebaseerd op de wetten van de fysica moeten we, door de opwarming van de aarde, ons verwachten aan frequentere en ergere verschijnsels.
En van Bunny Mcdiarmid, directeur van Greenpeace Internationaal, dat dit de fenomenen zijn die we krijgen bij 1°C opwarming. “Aan het vooruitzicht wat we zullen meemaken als de temperatuur stijgt met 1,5 of 2°C, zoals voorzien in het klimaatakkoord van Parijs durven we niet eens te denken”.

Bijna geen enkel land ter wereld heeft klimaatplannen die voldoende ambitieus zijn om de doelstellingen van het klimaatakkoord van Parijs te halen. De VS hebben zich inmiddels gedistantieerd van het akkoord. Eerst de aandeelhouders van grootbedrijven hun voordeeltjes gunnen ten koste van wat dat nu eenmaal kost; dan de moraal.
En dan nu maar weer over op vertier en vermaeck: “Nederland zucht”, “Miljoenenschade dreigt”, “Trump ontkent” en “Het aandeel Twitter keldert door een miljoen minder twitteraars”.

Voor geïnteresseerden, klik hier voor het bedoelde artikel.

Bronnen: “Huidige extreme weer over de hele aardbol biedt voorsmaakje van wat ons te wachten staat” door Christophe Callewaert via DeWereldMorgen op 26 juli 2018 en allerlei berichten via Nu.nl en NOS.nl op 26 en 27 juli 2018.

Over ons voorland

Noam Chomsky (89 jaar) is een grondlegger binnen de theoretische taalkunde; de invloedrijkste taalwetenschapper van de 20e eeuw. Verder is hij een Amerikaans filosoof, mediacriticus, politiek activist en dus een emeritus hoogleraar taalkunde. Onlangs is hij weer eens geïnterviewd, en wel door de mij onbekende Lynn Parramore van het Institute for New Economic Thinking (INET). Chomsky deelde op haar verzoek zijn gedachten over Amerikaanse buitenlands beleid van nu, dissidentie in dit internettijdperk, klimaatverandering, openbaar onderwijs, roofzuchtige bedrijven, wie er nu echt rommelt met Amerikaanse verkiezingen en meer. Vijf punten, die mij interesseerde, haal ik eruit:

1. Gevraagd naar wat in de internationale en politieke betrekkingen steeds hetzelfde is gebleven, antwoordt Chomsky: Nou, de continuïteit is de boodschap van de Atheners aan Melos: “De machtigen doen wat ze willen en de zwakken lijden onder wat ze moeten“. In democratische staten vermomd in humanitaire termen blijft dit in alle veranderende situaties voor heel de mensheid een betrouwbare constante.

2. Gevraagd naar de veranderingen gedurende zijn arbeidzame leven, antwoordt Chomsky dat in de richting van het opleggen van beperkingen en grenzen aan staatsgeweld voorzichtige stappen gezet zijn. Deze veranderingen komen voor het grootste deel volgens hem steeds van binnenuit. Als je bijvoorbeeld kijkt naar de Verenigde Staten van Amerika en het soort acties dat John F. Kennedy en Lyndon Johnson in Vietnam konden uitvoeren, waren ze toentertijd mogelijk vanwege een vrijwel volledig gebrek aan publieke aandacht.

3. Gevraagd naar de grootste bedreigingen voor de mens in de toekomst, antwoordt Chomsky “klimaatverandering en nucleaire oorlog.” En hij voegt er aan toe dat wat er nu gebeurt verbijsterend is: In serieuze kranten zouden deze gevaren elke dag op de frontpagina’s moeten staan en zouden actualiteitenprogramma’s hiermee steeds weer behoren te beginnen – dat het machtigste land van de geschiedenis, van plan is om het klimaat te vernietigen. In heel de geschiedenis van de mensheid is dit niet eerder voorgekomen.
Zelfs de nazi’s zijn nooit van plan geweest om alle georganiseerd menselijk leven in zijn geheel te vernietigen. Echter, in onze media komen deze bedreigingen nooit aan de orde. Als je bijvoorbeeld de verstandige zakelijke pers leest, Businessweek, de Financial Times, welke dan ook, als ze het hebben over de productie van fossiele brandstoffen, gaan de artikelen stuk voor stuk alleen over winstverwachtingen. Dat dit het georganiseerde menselijke leven gaat vernietigen staat hooguit in bedekte termen ergens in een voetnoot. Het is verbijsterend.

De race naar het putje is nog maar net begonnen

4. Gevraagd naar waar studenten in de Verenigde Staten van Amerika voor opgeleid worden in hun onderwijssysteem, antwoordt Chomsky “Studenten zullen worden gecontroleerd en gedisciplineerd.” Het Amerikaanse onderwijs laat geen enkele ruimte voor creatieve activiteit, voor interactie, voor leerkrachten om dingen alleen te doen, voor studenten om een manier te vinden om dingen samen te doen. Het is als het Korps Mariniers. Je doet wat je wordt gezegd. Geen vakbonden, geen verenigingen. Het is hèt onderwijssysteem voor het creëren van een vergaand autoritaire samenleving.

5. En last but not least: Gevraagd naar de bedrijfsagenda voor Amerikaanse scholen, antwoordt Chomsky “Weet je, massaal publiek onderwijs was – met al zijn tekortkomingen – een van de echte bijdragen aan de Amerikaanse democratie. Het liep op alle niveaus ver voor op andere landen. Europa begon dat na de Tweede Wereldoorlog te evenaren. Maar hier in de VS gebeurde het al aan het einde van de 19e eeuw.” Nu is er een gezamenlijke inspanning om het hele publieke onderwijssysteem te vernietigen; alles om te zetten in charter-scholen en vouchers. In feite heeft de VS nog nooit ook maar de eerste bepaling van de Internationale Arbeidsorganisatie, het recht van vereniging, geratificeerd. “Ik denk”, zegt Chomsky, “dat de VS daarin alleen staat, eerlijk gezegd. Het is echt een door het bedrijfsleven geleide samenleving.

En waarom ik deze onderwerpen hier benoem? Omdat het zolang ik leef de gewoonte is dat wat in de VS mode of wet wordt, zoals dat publieke onderwijs aan het eind van de 19de eeuw, even later ook hier als manieren van doen of praten of als wet ingevoerd wordt. Wat spookt onze Tweede Kamer allemaal uit zonder dat we daarover inhoudelijk geïnformeerd worden door onze media? De referenda over de Europese grondwet, het verdrag met Oekraïne en de uitbreiding van de wet op de inlichtingendiensten deden daarover een boekje open. Wat laten de media allemaal liggen? Zo’n boeiend interview als dit met Chomsky komt er niet in aan bod: te kritisch, te non-conformistisch, te uitdagend; voor de elite, het establishment, de machtspartijen en het pluche hebben onze media daarentegen een buitenproportionele belangstelling.

Maar hoe dan ook, we zijn met deze analyses van Chomsky volgens mij toch alvast gewaarschuwd over wat er aan zit te komen: de race naar het putje is nog maar net begonnen.

Geïnteresseerd in het hele interview? Open dan deze link voor dit interview in het Nederlands of deze voor het interview in het oorspronkelijk Engels.

Bron: “Noam Chomsky over populistische vloedgolf, Amerikaanse verkiezingen en toekomst van de mensheid” door Lynn Parramore, INET; vertaald door globalinfo.nl via DeWereldMorgen op 29 maart 2018 en “Propaganda” door Ewald Engelen in De Groene Amsterdammer van 28 maart 2018.

Objectieve journalistiek is wartaal

Terwijl de term ‘nepnieuws’ zijn intrede gedaan heeft, lukt het mij al decennia niet om ons niet-nepnieuws zonder meer te geloven. Lode Vanoost verwoordt uitmuntend waar mijn ontevredenheid over ons nieuws vandaan komt. Daarom houd ik het vandaag kort.

Klik hier voor zijn lezenswaardige pleitrede voor ‘benoemde subjectiviteit’.
In dit betoog is een link naar de levensgevaarlijke pseudo-objectieve VRT-documentaire opgenomen, die hij – pars pro toto* – van zijn kritiek voorziet.

En voor wie zich dieper wil verdiepen in de beeldvorming, ons wijsgemaakt door (de spindoctors en pr-managers van) onze politici, kan hier klikken. Dan opent een net zo ter zake doend artikel van Marcel ten Hooven over het belang van de bevindingen van Hannah Arendt in onze tijd van ‘zwendeltaal en pr-middelen in de politiek’.

Ik heb er niets aan toe te voegen…

_____________
* Pars pro toto: de kritiek op deze ene VRT-documentaire geldt voor heel veel, nagenoeg alle ‘objectieve’ documentaires (dit deel staat voor een geheel).

Over de les die Trump ons leert

Bijzonder weinig mensen zegt de naam Richard Stallman iets; Richard Matthew Stallman of ‘RMS’, zoals hij zichzelf ook wel noemt. En bij de naam Linus Torvalds denken mensen aan een leraar in de ‘Harry Potter’-boeken.
Daarentegen zijn Bill Gates en Steve Jobs zò bekend dat iedereen wel iets over de levensloop van deze mannen weet te vertellen. Dat het van maatschappelijke ziekte getuigt dat laatste 2 mannen ook bewierookt worden en de eerste 2 tot nu toe onbekend gebleven zijn, is de les die Donald Trump, 45ste president van de Verenigde Staten van Amerika, ons leert. Voor zover wij kunnen leren.

Trump moeten we zien als een waarschuwing voor de wijze waarop wij nu leven, zei de Canadese activiste, journaliste en publiciste Naomie Klein de laatste zondag van oktober in Antwerpen. Hij is slechts een spiegel die ons wordt voorgehouden: “Trumps gedrag is waar alle culturele trends van nu naartoe leiden.” Onze cultuur van leugens als waarheid poneren, halve waarheden als hele doen voorstellen, schaamteloosheid in de logica van de straat, onze korte spanningsboog, toenemend racisme, reality tv, het uitsluiten van grote groepen mensen, hoe vrouwen beoordeeld worden, zelfpromotie; dit allemaal, niets mèèr dan hoe we in het openbare leven en via social media met elkaar omgaan, is Trumps business. Dat is zijn Amerika.

Klein waarschuwde in Antwerpen ons Europeanen dat we hier niet mogen toegeven aan een zelfingenomen houding tegenover Trump met het idee dat het hier nooit zover zal komen. Trump is namelijk niet een extreme man, maar een resultaat van onze eigen hufterige normaal.

Klein: “Zoveel van onze collectieve problemen staan we toe om te delegeren aan de Bill Gates en Richard Bransons van de wereld. Een soort ‘masters of the universe’, die samenkomen om honger, armoede en het klimaatprobleem op te lossen. En alle problemen waarvan we dachten dat het onze verantwoordelijkheid als burger was om op te lossen via democratieën.” De fata morgana van de ‘reddende miljardairs’. Mensen van de World Health Organisation (WHO) zullen je vertellen: ‘Bill Gates creëert ons beleid nu. Enkel door zijn geld heeft hij meer macht dan de WHO, terwijl hij helemaal geen achtergrond heeft in de gezondheidszorg.

Zo ook kregen wij Trump in het Witte Huis, die voor het Amerikaanse volk staat met de boodschap: ‘Ik heb geen ervaring in de politiek, maar ik ben rijk, dus stem op mij.’ Om te voorkomen dat straks de volgende miljardair zijn plaats inneemt moeten we ons een vraag stellen. Die vraag is of hij daar zit om onze gemeenschappelijke problemen op te lossen, of zelfs maar die van de gewone Amerikaanse mensen, zodat hun welzijn toeneemt?

De praktijk is dat hij daar zit om de winsten van zijn merk ‘Trump’ te vergroten. Het merk dat draait om dominantie, om macht over andere mensen. Het gaat niet enkel om het winnen, maar om het stappen over andere mensen terwijl je wint. Elke dag dat Trump wegkomt met bedriegen, een conflict met iemand of liegen versterkt het merk Trump, dat zijn eigen regels maakt en het presidentschap volgens zijn eigen regels speelt onder meer met tweets in plaats van beleid.

Over de rol van de media:
Opiniemakers hebben vorig jaar de woede in de Amerikaanse samenleving onderschat. Media praten met journalisten en woordvoerders in plaats van met mensen. Ze vergeten hun kantoren te verlaten, terwijl journalistiek zou moeten draaien om het rapporteren over de buitenwereld, niet vanuit een echoput of een regiekamer. Ze hebben gefaald in het verslag doen over hun land. Alles wat ze deden en nog steeds doen is het meest recente schandaal volgen.
90.000.000 Amerikanen hebben vorig jaar niet gestemd. Ze voelden niet dat er iemand of een partij was die hen iets te bieden had.
Ondertussen runt Goldman Sachs, een van de grootste mondiale investeringsbanken, al bijna een jaar het economisch beleid van Trump. Trump en zijn bende krijgen alles wat ze wilden. Dàt wordt grotendeels genegeerd door de lokale en internationale media, want het is niet grappig, niet sexy, niet dramatisch en veel te schokkend. Ook woorden van deze strekking sprak Klein deze 29ste oktober in Antwerpen.

En dan nog even over die Stallman en Torvalds, de inhoudelijke ‘masters of the universe’:
Deze 2 mannen hebben niet alleen aan de oorsprong van Linux een bijdrage geleverd die groter is dan die van Bill Gates en Steve Jobs aan respectievelijk Microsoft en Apple.
Richard Matthew Stallman (New York, 16 maart 1953) is een Amerikaanse programmeur die ook een grote invloed heeft gehad op de juridische, sociale en technische aspecten van vrije software.
Linus Benedict Torvalds (Helsinki, 28 december 1969) is een Fins-Amerikaans informaticus. De door RMS bedachte en door Thorvalds overgenomen licentie (GPL) zorgt ervoor dat over de hele wereld mensen samenwerken aan vrije software (software waar niemand eigenaar van is of kan worden). Hij is het bekendst vanwege de oorspronkelijke ontwikkeling van de Linuxkernel en is daarvan nog steeds coördinator. De GPL heeft er tegen de stroom in voor gezorgd dat op ongekende schaal wereldwijd wordt samengewerkt aan ICT-technieken waarvan heel veel bedrijven en particuliere personen – meestal zonder dat zij dit beseffen – gebruik maken.

Bron: Naomi Klein: “Trump is de spiegel die onze maatschappij wordt voorgehouden” door Helenka Spanjer via DeWereldMorgen op 3 november 2017 en Wikipedia op 6 november 2017

Kame… eh… Vrienden, keer terug op uw schreden!

De paria zit in 2017 plots op de eretribune; hadden we zoiets niet al eens eerder meegemaakt? In 1992; met Nelson Mandela?

Tot voor kort bevond Jeremy Corbyn zich in de marge van de Britse sociaal-democratie. De tijden veranderen. Woensdag opende deze voorzitter van Labour met de keynote-speech de tweedaagse Europe Together-conferentie van de Europese sociaal-democraten. Hij was eregast. Op hetzelfde moment dat Corbyn zijn toespraak hield, kwam ook de Britse premier May aan in Brussel. Zij voor de Europese top. Met lede ogen moest zij toezien hoe haar rivaal ook nog ontmoetingen had met de eerste ministers van Italië, Portugal en Zweden en met de hoofdonderhandelaar van de EU, Michel Barnier. Onze media besteedden alleen aandacht aan de aankomst van May, Rutte en andere premiers. Vandaar deze aanvulling op ons nieuws:

Corbyn was niet mild voor zijn Europese collega-sociaal-democraten: “Veel te lang waren de meest vooraanstaande stemmen binnen onze beweging de weg kwijt. Te bereidwillig hebben ze de status quo en de gevestigde orde verdedigd in een wanhopige poging om het politieke midden te beschermen, om later te ontdekken dat het midden [naar rechts; GjH] verschoven was.

‘Zet het neoliberalisme bij het huisvuil en verlaat het politieke midden’, was zijn boodschap.

Over het migratie-vraagstuk zei Corbyn, die de inspanningen van anti-racistische bewegingen in Europa prees: “Die vluchtelingencrisis werd uitgebuit door de lelijkste elementen in ons politieke landschap. Mensen die vastberaden zijn om angst en verdeeldheid te zaaien in onze samenlevingen.” Corbyn zei dat er voor vluchtelingen legale manieren moeten komen om Europa te bereiken.

Volgens Corbyn wordt links niet langer ervaren als een beweging die voor verandering kan zorgen: “Voor velen die boos zijn, die achtergelaten werden en tegengehouden worden, klinken de stemmen van extreemrechts vaak radicaler dan die van links.

Verder bepleitte Corbyn:
Er moet een einde komen aan de lage belastingen voor de rijksten.
Socialistische partijen moeten ook de luidste stemmen zijn in de strijd tegen klimaatverandering.
De overheid moet de markt reguleren, maar ook ruimte bieden voor nieuwe coöperatieve, publieke en sociale ondernemingen.
Socialisten moeten er voor zorgen dat technologische vooruitgang ten goede komt aan iedereen en niet enkel aan een handje vol monopolisten als Deliveroo en Uber.
Alleen als links een ‘helder en radicaal alternatief’ biedt, kan de opmars van extreemrechts volgens hem gestuit worden.

Twee staande ovaties van de Fractie van de progressieve alliantie van socialisten en democraten in het Europees Parlement vielen Corbyn ten deel. Ik vraag me af waarom deze applaudisserende fractieleden de inzichten van Corbyn in de tijd dat ze sociaal-democraat werden niet zelf verworven hadden.

Bronnen: “De paria zit plots op de eretribune” door de redactie Buitenland van De Standaard op 18 oktober 2017 en “Corbyn niet mild voor Europese collega-socialisten: “Verlaat het midden”” door Christophe Callewaert via DeWereldMorgen op 19 oktober 2017.