Categorie: wereldverhalen

Kinderen moeten het doen met de ouders die zij hebben

On door Gerardusineconomie, media, wereldverhalenEen reactie plaatsen

Gisteravond in gesprek met mijn zonen benadrukte ik, misschien wel te sterk, dat in de wereld van vandaag de macht van grootbedrijven steeds verder toeneemt ten koste van mensenrechten, veiligheid en welzijn. Zo kan het gebeuren dat zelfs in ons rijke land een aanzienlijk deel van de mensen in armoede leeft en afhankelijk is van voedselbanken. Over heel de wereld hebben veel mensen aanzienlijke problemen door onrechtvaardige wetten of volslagen wetteloosheid. Over het algemeen sluiten ‘wij’ in dit rijke land onze ogen voor de problemen van die mensen.

Vooralsnog zitten multinationals met regeringen aan tafel om de inhoud van nieuwe wetten te bepalen en zelfs daadwerkelijk aan nieuwe wetten mee te schrijven. Ik heb een optimistische kijk op mensen die in ongeveer gelijke machtsposities met elkaar optrekken. Dat is mijn dagelijkse beleving. Echter, daar waar afhankelijkheid ontstaat, zie ik de posities van de machtigen exponentieel versterken en die van de afhankelijken tot humanitaire rampen dalen.

Voor ons zijn de vrijhandelsverdragen CETA* en TTIP**** de voorlopige eind-uitkomsten van wetgeving op basis van onze vermeende afhankelijkheid van ‘het grote geld’. De Britten boffen maar, wat dat betreft, omdat ze de Europese Unie (EU) net op tijd verlaten.

Met het vrijhandelsverdrag NAFTA** is al ruime ervaring opgedaan. Het is van kracht sinds 1 januari 1994. De positieve gevolgen voor gewone Canadezen laten nog steeds op zich wachten. Sterker, de Canadezen als u en ik hebben zich te weer te stellen tegen de negatieve gevolgen van dit megaverdrag. Hun ervaringen zijn ronduit negatief. Alleen grootbedrijven hebben er deze eerste 22 jaar baat bij gehad. In 1994 importeerde Mexico slechts 10% van zijn landbouwproducten. Nu importeert het 45% van wat er op Mexicaanse tafels komt. Veel inheemse Mexicanen en boeren zijn door NAFTA hun hele hebben en houden kwijt geraakt. Hen rest de keuze tussen tewerkstelling in de drugshandel of illegale immigratie naar de Verenigde Staten van Amerika (VS). Dat verklaart voor een deel de vlucht van miljoenen Mexicanen naar de VS.

Als Chili het vrijhandelsverdrag TTP*** met de VS goedkeurt, dreigt ook daar de aanwezige inheemse kennis te verdwijnen. Vrouwen zullen goedkope werkkrachten worden voor de grootbedrijven die de Chileense natuurlijke rijkdommen komen plunderen. Voeding is big business. En niet alleen ‘business’. Ook een manier om mensen in het gareel te krijgen en volksprotesten af te remmen. Kleine lokale landbouwers in Chili, Mexico en Peru zullen door TTP nog armer worden doorat multinationals vrij spel krijgen om hen weg te concurreren.

Bij ons is het vrijhandelsverdrag TTIP een beetje bekend geworden door Arjen Lubach die er op 4 oktober 2015 in ‘Zondag met Lubach’ aandacht aan besteedde. CETA is voor velen iets volstrekt onbekends. Wij, met onze good feeling-media, want gebaseerd op het doel hoge kijkcijfers te halen, maken ons niet graag druk om wat er aan engs op ons af komt. “Ga maar lekker slapen…”

Je zult maar een vader hebben, die emotioneel is over en vol zit met zo’n kijk op de wereld waarin wij leven. Ik had voor mijn kinderen een gezelliger vader gewenst.

Bronnen: “Vrijhandelsakkoord TPP vernietigt lokale landbouw” door Orlando Milesi en Inter Press Service via http://www.dewereldmorgen.be op 25 augustus 2016, Voordracht van Sujata Dey van ‘The Council of Canadians’ in Pakhuis De Zwijger op 29 mei 2016.
____________
* CETA staat voor ‘Comprehensive Economic and Trade Agreement’ (Uitgebreide economische en handelsovereenkomst). Het ligt klaar ter ondertekening door de EU en de VS; EU-landen hoeven het niet te ratificeren, maar Jean-Claude Juncker (en niet het Europarlement!) besliste het wel ter ratificatie aan de lidstaten voor te leggen.
** NAFTA staat voor ‘North American Free Trade Agreement’ (Noord-Amerikaanse Vrijhandelsovereenkomst). Het is van kracht sinds 1 januari 1994.
***TTP staat voor Trans-Pacifisch Partnerschap; het vrijhandelsakkoord van een aantal landen rond de Stille Oceaan: Australië, Brunei, Canada, Chili, Japan, Maleisië, Mexico, Nieuw-Zeeland, Peru, Singapore, Vietnam en VS. De regeringsleiders van deze landen hebben TPP op 4 februari 2016 ondertekend. Om in werking te treden moet het verdrag nog worden geratificeerd door de parlementen van de betrokken lidstaten.
**** TTIP staat voor ‘Transatlantic Trade and Investment Partnership’ (Partnerschap over Transatlantische handel en investeringen). Hierover wordt nog in het diepste geheim onderhandeld.

Ongemakkelijke bedragen

On door Gerardusinkinderleed, media, wereldverhalenEen reactie plaatsen

Gisteren bespraken we naast veel meer aan het eten dat we zoveel niet weten over wat er op de wereld gebeurt. Dus even wat cijfers:

Wereldwijd zullen 750.000.000 meisjes voor 2030 als kind worden uitgehuwelijkt. 167.000.000 kinderen zullen tot 2030 in extreme armoede leven en 69.000.000 jonge kinderen zullen voor 2030 overlijden door ziekten die te voorkomen zijn. Oké, dat zijn prognoses en is dus nog niet gebeurd. Wat er dan wel vandaag de dag gebeurt, waarvan we geen weet hebben:

Het leven en de toekomst van miljoenen kinderen is in gevaar. Over de hele wereld, zijn kinderen de helft van de bijna 900.000.000 mensen die moeten leven van minder dan $ 1,90 per dag. Die 900 miljoen zijn al 1 op elke 8 mensen op de Aarde; wat weten wij in België en Nederland hiervan? Wat betreft die 450 miljoen kinderen: hun families worstelen om hen van voeding te voorzien, om hen basisgezondheidszorg en een goede start voor hun leven te geven. “Honderden miljoenen kinderen een eerlijke kans in het leven onthouden, doet meer dan alleen hun toekomst bedreigen. De achterstand gaat over op volgende generaties. En brengt de toekomst van samenlevingen in gevaar“, zei Unicef-directeur Anthony Lake deze zomer. Dat was bij de presentatie van het Unicef-rapport ‘The State of the World’s Children’.

Uit dit rapport blijkt het aantalsmatige beeld voor kinderen nergens somberder dan in Afrika ten zuiden van de Sahara. Daar leven 247.000.000 kinderen (2 op de 3) in ‘multidimensionale’ armoede. Hen wordt onthouden wat ze nodig hebben om te overleven en zich te ontwikkelen. Ongeveer 124.000.000 kinderen volgen op dit moment geen lager of middelbaar onderwijs. Bijna 2 van de 5 kinderen maken de basisschool niet af en kunnen niet lezen, schrijven of (eenvoudige) rekensommen maken. Bijna 60% van de 20 tot 24-jarigen van de armste 20% van de bevolking heeft minder dan 4 jaar onderwijs gehad. 160.000.000 jongeren werken maar leven ondanks dat toch in armoede en meer dan 70.000.000 jongeren zoeken er momenteel werk. “Door jeugdwerkloosheid en gebrek aan waardig werk wordt menselijk kapitaal afgewaardeerd. Dat heeft een aanzienlijke negatieve invloed op de gezondheid, het geluk, het sociale gedrag en de sociaal-politieke stabiliteit. Het beïnvloedt het huidige en toekomstige welzijn in onze maatschappij“, schreef Azita Berar-Awad deze maand. Zij is directeur van het tripartite VN-agentschap ‘Departement Werkgelegenheidsbeleid van de Internationale Arbeidsorganisatie’ (ILO).

Ban Ki-moon, secretaris-generaal van de Verenigde Naties (VN), vatte onlangs de situatie voor velen in onze toekomstige generatie als volgt samen: “Kinderen worden nog steeds gemarteld, verminkt, gevangengezet, lijden honger, worden seksueel misbruikt of vermoord bij gewapende conflicten. In landen als Irak, Nigeria, Somalië, Zuid-Soedan, Syrië en Jemen leven kinderen in een hel.”

Voor Nederland geldt dat één op de elf huishoudens (dat zijn er 700.000) volgens het Armoedefonds in armoede leeft, en één op de acht kinderen. Het Cetraal Bureau voor de Statistiek houdt het op 10% van de Nederlandse bevolking.

En wij weten er niets van. Mijn ouders konden zich niet voorstellen dat Duitsers na de Tweede Wereldoorlog en masse de waarheid spraken als zij zeiden “Ich habe es nicht gewusst?” Wat doen wij met de kennis die er is, maar die in media verdrongen wordt door ons welvaartsnieuws?

Bronnen: “Armste kinderen wacht sombere toekomst” door Baher Kamal en Inter Press Service via http://www.dewereldmorgen.be op 17 augustus 2016, “One Humanity? Millions of Children Tortured, Smuggled, Abused, Enslaved” door diezelfde Baher Kamal via http://www.ipsnews.net op 16 augustus 2016 en “The State of the World’s Children 2016” door UNICEF via http://www.unicef.org op 18 augustus 2016 en – nagekomen – “Arme buren” door Dirk Bezemer in de rubriek ‘Economie’ van De groene Amsterdammer via http://www.groene.nl op 17 augustus 2016.

Tegen wie sprak Rutte?

On door Gerardusinpolitiek, steden en streken, wereldverhalenEen reactie plaatsen

En ineens was het waar: het klimaat verandert en de activiteiten van mensen dragen daaraan bij. Na 30 jaren van ontkenning en een dieptriest niveau van maatschappelijke discussies, te weten van wetenschappers met stapels aan argumenten en rapporten, die het in media op moesten nemen tegen populistische opiniemakers deels gevoed door de lobby van de grootste boosdoener: de olieïndustrie.

Nu we de feiten onder ogen kunnen zien, wordt het tijd voor de volgende stap. Het omgaan en indammen van de onwenselijke gevolgen van dit wereldgebeuren dat we kennen onder de naam ‘klimaatverandering’. Ik heb het over de oorzaak – gevolgrelatie tussen aardverschuivingen, overstromingen, tropische stormen, verdroging en woestijnvorming voor het land- en waterbeheer, etnische spanningen en politieke conflicten met massale volksverhuizingen als eindresultaat. U weet wel, die migratie waarover onze minister-president op 18 maart jl. zei: em> Dus mijn advies zou zijn: iedereen blijf thuis*.”

De feiten op een rij, ofwel tegen welke iedereen Rutte op die persconferentie na afloop van de EU-top over de vluchtelingen sprak.

“In het continent Afrika zijn meer landen die getroffen zijn door volksverhuizingen dan op enig ander continent of in een andere regio. Het kende in 2015 meer dan 15.000.000 binnenlandse ontheemden“, zegt Saidou Hamani, regionaal coördinator voor Rampen en Conflict subprogramma, UNEP Regional Bureau voor Afrika. Somaliërs, die al in Kenyaanse vluchtelingenkampen wonen, slaan bijvoorbeeld massaal op de vlucht voor overstromingen doordat deze vluchtelingenkampen in Dadaab liggen. Dat is een gebied dat gevoelig is voor zowel droogte als overstromingen.

Volgens het Global Report on Internal Displacement (2016) waren er in 2015 27.800.000 nieuwe verplaatsingen in 127 landen, 19,2 miljoen werden geassocieerd met natuurrampen in 113 landen en 8,6 miljoen werden geassocieerd met conflicten en geweld. De Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) voorspelt in het jaar 2050 200.000.000 milieu-ontheemden; andere schattingen gaan uit van tussen de 25 en 1.000 miljoen.

“Het aantal stormen, droogtes en overstromingen is in de afgelopen 30 jaar verdrievoudigd. Dit heeft verwoestende gevolgen voor kwetsbare gemeenschappen, met name in de derde wereld“, zegt de VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR.

Veranderingen in het klimaat zijn van invloed op de beschikbaarheid van natuurlijke hulpbronnen en dus op onzekerheid over levensonderhoud, voedsel en water. “Samen met belangrijke sociale, economische en politieke factoren, kan dit leiden tot migratie, conflict of een combinatie van beide“, aldus Livelihood Security Climate Change, Migration and Conflict in the Sahel.

Geleidelijke veranderingen in de omgeving hebben meestal een grotere impact op migratie dan extreme gebeurtenissen. Sinds 2009 is naar schatting één persoon per seconde door de klimaatverandering of ‘het weer’ gerelateerde gebeurtenissen op de vlucht geslagen, volgens het International Displacement Monitoring Centre. Klimaatverandering levert mensen toenemende armoede en dwingt hen tot migratie. Het intensiveert conflicten en spanningen, waardoor hun humanitaire behoeften groter worden en hen de benodigde humanitaire hulp leveren complexer wordt.

Twee belangrijke geplande evenementen zijn:
De ‘Africa Drought Conference’ (Conferentie over droogte in Afrika) in het Namibische Windhoek van 15 tot 19 augustus 2016, en de ‘World Humanitarian Dag’ (Humanitaire dag voor de wereld) op 19 augustus 2016. Ik ben benieuwd of we er in België en Nederland iets over te horen krijgen.

Bron: “War on Climate Terror (II): Fleeing Disasters, Escaping Drought, Migrating” door Baher Kamal via Inter Press Service, http://www.ipsnews.net, op 11 augustus 2016 en “Rutte tegen vluchtelingen: blijf thuis!” door Bert van Slooten via Nederlandse omroepstichting http://nos.nl op 18 maart 2016.
_____________
* Om precies te zijn: Onze premier zei na de EU-top voor de camera’s: “Kijk naar de vreselijke beelden bij Idomeni. Ze eindigen daar in de modder. Dus mijn advies zou zijn: blijf thuis. En als je naar Europa wilt, is er nog maar een route en dat is de route van resettlement“. ‘Resettlement’ staat voor ‘hervestiging’. Hij spak hier dus over een mogelijkheid die voor de vluchtelingen in Noord-Afrika ontbreekt – vandaar die welig tierende handel van mensensmokkelaars – maar die er vanuit het internationaal humanitair recht wel zou behoren te zijn.

Een onbekend conflict in een onbekend land

On door Gerardusinsteden en streken, wereldverhalenEen reactie plaatsen

Het kwam zo uit dat ik zaterdagochtend kennissen in hun nieuwe onderkomen bezocht; een kaal, matig onderhouden appartement in het Amsterdamse Nieuw Sloten. Op een tafel met stoelen na, stond er nog niets in hun zonnige, riante woonkamer met uitzicht over tramhalte Kasterleepark van lijn 2 en het winkelcentrum aan het Belgiëplein. Hun dochter slaapt in een achtergelaten stapelbed, zij slapen op een matras op de grond in de kamer ernaast. Internet is er nog niet, maar dat maakt voor de contacten met hun familie en vrienden niet uit. De tafel stond al snel vol met lekkernijen als dal, paratha, roti en samosas. Mijn kennissen komen uit India. Zij zeggen liever dat ze uit Kasjmir komen.

Het deel van Kasjmir, waar zij vandaan komen, heet ‘Jammu en Kasjmir’ en ligt in het uiterst noordelijke puntje van India in de zuidwestelijke uitlopers van de Himalaya. Zij voelen zich meer Kajmiri, dan Indiërs. Deze streek, met meer dan 10.000.000 inwoners wordt al 70 jaar geclaimd door India. China en Pakistan doen aanspraken op nabijgelegen streken van Kasjmir. De strijd richt zich niet alleen van landen tegen elkaar; de inwoners hebben ook te lijden van de conflicten. De afgelopen weken zijn de familie en vrienden van mijn kennissen afgekoppeld van internet. Er zijn onlangs 65 Kasjmiri willekeurig door Indiase troepen gedood. Soms worden huizen geruïneerd, wanneer Indiërs vermoeden dat hun bewoners niet deugen. Klik hier voor meer nieuws uit Kasjmir. We horen er in onze media niets van, maar dat gebeurt daar dus, aldus mijn kennissen, terwijl wij ons te goed doen aan zo’n heerlijke maaltijd.

Zij zijn de luxe soort van vluchtelingen. Degenen die hoog-opgeleid zijn en zich hier in Europa verdienstelijk maken aan gespecialiseerd wetenschappelijk onderzoek. Naast inkomen biedt hun status hen veiligheid. Hier worden zij niet lukraak van hun bed gelicht. Hier kan hun kind gezond en veilig opgroeien, en zij krijgt dezelfde zorg als de andere kinderen hier.

Hoewel zij veel liever zouden leven tussen hun familie en vrienden, proberen zij hier een bestaan op te bouwen zonder voortdurende angst. Alle ongemakken nemen zij daarbij dapper voor lief.

Wat vooraf ging

On door Gerardusineconomie, kinderleed, media, politiek, steden en streken, waarnemingen, wereldverhalen, zorgEen reactie plaatsen

Sinds 5 mei 2014 schrijf ik met enige regelmaat blogs. De eerste blog, die ik die datum publiceerde, had als titel ‘Kinderleed’. Mijn eerste 365 blogs of weblogs zijn gepubliceerd via een andere website, te weten
www . gerardus . blog . com.

Vanaf 8.8.’16 ben ik overgestapt naar deze website.

Mijn eerste blog ging zo:

__________________________
Kinderleed 5 mei 2014

In Utrecht nemen veel mensen uit streek- en stadsbussen de roltrap naar de eerste etage van Hoog Catharijne waar het Centraal Station van de NS gelegen is. Onder die roltrap zijn kaartenautomaten van de NS. Daar moest ik zijn, want voor ik met de trein ga, moet ik altijd eerst mijn OV-kaart opladen.

Een meisje van een jaar of vijf huilde hard onder aan die roltrap. Ze riep haar moeder die kennelijk net de roltrap was opgegaan. Het meisje, dat werd al snel duidelijk, durfde de roltrap niet op. De massa mensen achter haar begaf zich om het meisje heen op de rollende trap. Soms bekommerden vrouwen zich over het meisje. Troostend, pratend, verleidend deden zij stuk voor stuk een poging het meisje mee te nemen de roltrap op. Even vaak gaven zij hun poging al snel op. Alle mannen liepen door alsof zij iets beters te doen hadden. Het meisje bleef onderaan de roltrap huilen en roepen om haar mamma.

Na verloop van tijd vertoonde zich een man van een jaar of vijfentwintig bij de roltrap. Hij had een baardje op zijn kin en een rugzak op zijn rug. Lopend tussen de mensenmassa richting roltrap pakte hij het meisje resoluut bij haar hand. Hij tilde haar op en zette haar op een van de onderste treden van de rollende trap naar boven. Het meisje, een jeugdtrauma rijker, hield op met huilen en schreeuwen. Zij kon zich even later weer bij haar moeder voegen.
__________________________

Klik hier om naar de 365 eerder gepubliceerde blogs van mij te gaan (de link werkt wel, maar de website waarop mijn eerdere blogs staan, is niet altijd bereikbaar).