2017: nieuws zonder context

Modderstromen, orkanen, overstromingen, tyfoons en extreme vloedstormen komen elk jaar voor. Deze fenomenen nemen de laatste jaren echter in aantal, duur, impact en intensiteit toe. Ze bereiken ook grotere gebieden waaronder gebieden die eerder nooit met extreem weer te maken hadden. In de nieuwsberichten over natuurrampen wordt het breken van nieuwe records zelfs zo vaak aangehaald dat we zouden kunnen stellen dat het alleen nog nieuws is als er ergens een storm is die géén records breekt.

Wie echter een link durft te leggen tussen klimaatverandering en extreem weer wordt ervan beschuldigd het lijden van slachtoffers te politiseren, tot politiek te maken. Daarover wordt in de mainstreem media voorzichtig gedaan: ‘Het is niet de oorzaak, maar opwarming speelt wel een rol’, horen of lezen we dan. Met de Canadese auteur, filmmaker en sociale activiste Naomi Klein lijkt het mij juist een politieke beslissing door bij de nieuwsberichten over de tegenwoordige natuurrampen en extreme weersomstandigheden de band met klimaatverandering te minimaliseren of te verzwijgen! Bijvoorbeeld zoals onlangs de Amerikaanse geofysicus en klimatoloog Michael E. Mann in een opiniestuk over orkaan Harvey in The Guardian deed:
a) Het zeeniveau nabij de kusten van Texas steeg de afgelopen decennia met 15 cm (een enorme hoeveelheid extra water bij overstromingen).
b) De temperatuur van het oppervlaktewater steeg ook met 0,5 ºC (bij elke opwarming met een halve graad stijgt de luchtvochtigheid met 3% hetgeen de record regenval verklaart).
c) De orkaan bleef ook langer op een plaats doordat de klimaatverandering voor een stabiel uitgebreid hogedrukgebied in de regio zorgde.
GjH) Maar nee, klimaatverandering was niet de oorzaak van de orkaan Harvey; klimaatverandering was alleen de oorzaak van de immense gevolgen van en huidige wateroverlast door orkaan Harvey.

Volgens de Britse schrijver, bekend om zijn milieu- en politiek activisme, George Monbiot is het een vorm van zelfcensuur in de media: de weigering om te spreken over de kern van onze problemen. En of dat nu is om de Amerikaanse president niet tegen zijn schenen te schoppen of om in de toekomst een leuk baantje bij een petroleummaatschappij mis te lopen, weigeren ons te informeren dat onze levens gedomineerd worden door een maatschappelijk systeem dat niet vol te houden is, lijkt mij, omdat de mainstream wetenschap hiervan overtuigd is, een plicht van onze media: we hebben een systeem opgetuigd dat veel van alles door modderstromen, orkanen, overstromingen, tyfoons en vloedstormen zal vernietigen als we ons gedrag niet snel veranderen.

En als je dit onomwonden zegt of schrijft, wat ik nu doe, dan ben je een doemdenkende dominée, een zwartkijker en zeker geen vrolijke optimist die er op vertrouwt dat alles sal reg kom (als elkeen sy plig doen).

Klein zegt daarentegen: “Eerlijk praten over wat de oorzaken zijn van deze reeks rampen – zelfs terwijl ze zich in real time voor onze ogen afspelen – is niet respectloos voor de mensen die deze rampen ondergaan of er zich tegen inzetten. Het is in feite de enige manier om hun verliezen te eren en onze laatste hoop om een toekomst, die bezaaid is met ontelbaar meer nieuwe slachtoffers, te voorkomen”.

Bron: “Waarom blijft ‘extreem weer’ en ‘klimaatverandering’ onverenigbaar in berichtgeving?” door Lode Vanoost via DeWereldMorgen op 30 augustus 2017.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s