Wereldwijd is 1 mei een feestdag. De meeste mensen hebben die dag verlof, maar waarom eigenlijk? “8 Uur werken, 8 uur slapen en 8 uur vrije tijd”. Dat was het idee van de vakbonden in de Verenigde Staten van Amerika, die in 1884 een grootschalige campagne opzette voor een achturige werkdag. Het was niet zomaar een ballonnetje dat de vakbonden oplieten. Er werd al veel langer over gesproken en nu wilden de vakbonden het ook gaan realiseren. Ze gaven zichzelf 2 jaar de tijd: op 1 mei 1886 moest en zou de achturige werkdag realiteit zijn. 1 Mei als datum werd niet zomaar gekozen. Die dag stond in de VS bekend als Moving Day, de dag waarop contracten werden beëindigd, opgemaakt of verlengd. 2 Jaar lang werd er gemobiliseerd, en vanaf 1 mei 1886 werd in verschillende sectoren actie gevoerd. 340.000 Arbeiders gingen in staking. Op 4 mei werd op Haymarket Square in Chicago een bijeenkomst gehouden. Toen de politie ter plaatse kwam, ontplofte er een bom. Vervolgens opende de politie het vuur op de menigte. Meerdere mensen werden gedood en vele honderden raakten gewond. Zonder te onderzoeken waar de bom vandaan kwam, werden 8 verdachten opgepakt en berecht zonder bewijs. Ze werden ter dood veroordeeld. 4 Van hen werden opgehangen, één pleegde zelfmoord in zijn cel, en de 3 anderen zagen hun straf omgezet in gevangenisstraf. Later werd duidelijk dat de bom afkomstig was van een politieagent. Echter, de repressie had een omgekeerd effect. Van de VS tot in Europa ontstond een solidariteitsbeweging met ‘de martelaren van Chicago’. “Wanneer er dan toch 8 mensen van de wereld genomen moeten worden, dan zouden het de 8 rechters van het hooggerechtshof moeten zijn”, verklaarde de Ierse toneelschrijver George Bernard Shaw.

Verder lezen: klik hier.

Uiteindelijk zou het tot na de Tweede Wereldoorlog duren, totdat de achturige werkdag voor veel beroepen gerealiseerd werd.