Uitzending gemist; hier is-t-i

De 4 grootste farmareuzen ontwijken wereldwijd naar schatting € 3.500.000.000 aan belastingen*.

10 jaar bankencrisis: wat is – blijkens ons overheidsbeleid – ervan geleerd?

Laten we de vleugels van alle aasgierfondsen knippen.

Het aantal diesels op de weg blijft stijgen. 3 jaren na dieselgate blijkt er niets veranderd. Roet in de lucht blijkt zelfs de foetus te bereiken.

Willen we wel een gezonde wereldbevolking?

Oxfam Novib maakt € 100.000 vrij voor noodhulp aan slachtoffers van de orkaan die over de Filipijnen trok.

Nieuwe staking op 28 september en vanaf nu elke maand tot Ryanair buigt. De Europese Commissie is tandeloos in het Ryanairconflict en dat heeft zo zijn redenen.

Maatregels tegen transmigratie komen neer op ‘wegjagen’ in plaats van op ‘doordacht beschermingsbeleid’. Middellandse Zee is dodelijker dan ooit.

We zouden te allen tijde aan de kant van mensenrechten moeten staan.

Geen tweederangs burgers in onze democratische rechtsstaat.

Het Pentagon kon Donald Trump beletten om een rechtstreekse oorlog met Rusland uit te lokken; deze keer dan toch.

Tot zover wat u in de Nederlandse maintreammedia aan nieuws gemist heeft.

Bronnen: elke zin behelst een gedocumenteerd artikel op de website “De Wereld Morgen . be”.
__________________________
* Terwijl deze farmareuzen elk gemiddeld zo’n € 875.000.000 ontwijken / ontduiken, schenkt de Nederlandse overheid alle grootbedrijven € 2.000.000.000 per jaar om er 2 te verleiden hun hoofdkantoren daar te blijven vestigen. Dat zou voor ondersteunende medewerkers namelijk wat werkgelegenheid scheppen, maar belangrijker nog: andere grootbedrijven weten het Nederlands belastingparadijs dan ook beter te vinden. De Nederlandse burgers schieten er weinig mee op.
De hoogste inkomensgroepen zijn in de loop der decennia sowieso véél minder inkomstenbelasting gaan betalen en met name de bedrijven met een eigen of gemeenschappelijke politieke lobby worden door de Nederlandse fiscus steeds meer ontzien. Daardoor betalen de burgers de rekening voor de infrastructuur, het onderwijs, veiligheid en de zorg; en dat zijn, naast politieke stabiliteit, belangrijke vestigingscriteria voor bedrijven. De burgers betalen de nutsvoorzieningen door hogere btw en inkomstenbelastingen af te dragen en door versoberingen op die publieke uitgaven; iets waar grootbedrijven eveneens voor ijveren.
De inkomens-arbeidsquote is al jaren, al decennia aan het dalen: konden mijn ouders, die de Tweede Wereldoorlog bewust meemaakten, nog van één inkomen hun gezin onderhouden, kom daar nu nog maar eens om. Wij weten allemaal dat onze kinderen van nu het materieel slechter krijgen dan de net na-oorlogse generatie.
Dat zijn de wrange vruchten van ‘geen discussie mogelijk’, van ‘Ik buig niet naar links en ik buig niet naar rechts’, van marktkapitalisme, van neoliberale politiek en van wachten op het trickle down-effect. Tot de massa het doorkrijgt en de boel weer naar haar hand zet; voor de tijd dat dàt dan duurt.

Europese doelstellingen

In het ‘Energieakkoord’ heeft Nederland vastgelegd dat in 2020 minstens 14% van de opgewekte energie uit hernieuwbare bronnen komt; biomassa, waterkracht, wind, zon. Het aandeel opgewekte energie uit hernieuwbare bronnen is in de afgelopen jaren vervijfvoudigd, van 1,3% in 2000 naar 6,7% in 2017. Ondanks dat is Nederland van alle Europese landen het verst verwijderd van de Europees afgesproken doelstelling voor hernieuwbare energie.

Naast duurzaamheid haalt Nederland ook een flink aantal doelstellingen niet op het vlak van natuur en water. Het evaluatierapport, de tweejaarlijkse evaluatie Monitor Infrastructuur en Ruimte (MIR) van het Nederlandse Planbureau voor de Leefomgeving (NPL), spreekt onder meer over een achteruitgang van zeldzame soorten in ecosystemen door de aanwezigheid van een teveel aan stikstof in de bodem, met name in de vorm van ammoniak. Landbouw, industrie en verkeer zijn de hiervan de bronnen.

België staat 2 plaatsen hoger dan Nederland in de lijst van de 28 EU-landen, gewogen naar hun aandeel hernieuwbare energie in relatie tot het gestelde doel in 2020. Bovenaan de lijst prijken in volgorde Zweden, Finland en Letland.

Tot zover het slechte nieuws dat onze mainstreammedia niet gehaald heeft.

Er is ook goed nieuws uit Nederland: een flink aantal economische en mobiliteitsdoelen heeft Nederland wel gehaald, zoals het versterken van de concurrentiekracht van stedelijke regio’s en het vergroten van het aanbod van infrastructuur. Door de fiscale stimulering voor de aanschaf van zuinige auto’s neemt de uitstoot van fijnstof en stikstofoxiden af, terwijl het autogebruik nog wel toeneemt. Helaas blijkt de CO2-uitstoot sinds 2015 daarentegen weer gestegen te zijn.

Bron: “Nederland verst verwijderd van Europese energiedoelstelling” door Inter Press Service op 6 september 2018.

Een laag democratisch gehalte; te laag wat mij betreft

Ik gok dat het sinds de neo-liberaal Ruud Lubbers was (eerst lid van de KVP en sinds 1980 van het CDA), maar met de huidige coalitie van CDA, CU, D66 en VVD in de Tweede Kamer worden mij twee zorgwekkende zaken steeds duidelijker.
De eerste is dat de heersende opvatting in de Tweede Kamer er een is die neerkomt op wat goed is voor grootbedrijven, is goed voor iedereen. Ik deel die mening helemaal niet, maar je kunt zo’n opvatting hebben.
De tweede is dat we ons moeten afvragen of het democratisch gehalte van onze democratie nog wel voldoet aan de eisen voor een vitale parlementaire democratie.

Het recht van initiatief lijkt mij bij ons wel goed geregeld, en evenzo het recht van spreken en het stemrecht. Maar bij het vierde fundamentele element voor een parlementaire democratie gelijkheid gaat het hier te lande volgens mij al decennia fout; ik denk sinds Lubbers minister president was tussen 1982 en 1994. Nu met de afschaffing van de dividendbelasting voor buitenlandse investeerders komt pijnlijk aan het licht hoe gelijkheid in de Tweede Kamer ondermijnd wordt.

De drie-stappen-procedure is als volgt:
1.
Alle stemgerechtigden stemmen een verdeling van zetels in de Tweede Kamer (nagenoeg alle niet-stemmers weten niet dat ze hieraan mee-stemmen).
2.
Op basis van die zetelverdeling is er een procedure om een regering te vormen. Die komt neer op wie wil met wie regeren tegen welk politieke succes en tegen welke politieke prijs? Tot zover gaat het naar mijn idee goed. Maar dan wordt een strategie gevolgd waardoor het in deze stap toch al decennia fout gaat.
3.
Dat het volgens mij in stap 2 fout gaat, komt doordat de regeringspartijen een ‘regeerakkoord’ sluiten dat zo waterdicht mogelijk gemaakt wordt. Met dat laatste bedoel ik dat de regeringspartijen zich in dat proces van wie wil met wie verzekeren van meerderheden in de Tweede en Eerste Kamer waardoor de oppositie vrolijk initiatieven kan nemen, kan spreken en stemmen, maar dat haar doen en laten er niets toe doet (zolang de regering niet valt).

Met het afschaffen van genoemde dividendbelasting wordt eindelijk voor iedereen die kijken kan duidelijk dat zelfs thema’s die in geen enkel verkiezingsprogramma gestaan hebben in stap 2 door de Tweede en Eerste Kamer tot onaantastbare wet verheven kunnen worden. Laat staan hoe de onderhandelingsresultaten op basis van de politieke voorkeuren, zoals die in een regeerakkoord voor ieder die niet mee-onderhandelde uitonderhandeld blijken, door die Kamers gejast worden.

En nu het er op lijkt dat het daarmee geslagen gat in de begroting deels gedicht wordt door de vennootschapbelasting minder te verlagen, krijg ik niet het gevoel dat welzijn van het volk voorop staat. Ook verlaging van de vennootschapsbelasting staat dus geagendeerd door deze coalitie (en niet een verlaging van de loonbelasting voor de eerste twee schijven; wel een verhoging van de BTW die voor de laagste inkomensgroepen het hardst aankomt). Deze bedrijfsvriendelijke houding ten koste van een volksvriendelijke houding komt kennelijk voort uit de opvatting dat (groot)bedrijven in de watten leggen, iedereen vast ten goede zal komen. Met een toekomst waarin onze kinderen het materieel slechter gaan krijgen dan onze ouderen het gehad hebben, geloof ik daar geen snars van.

Ik zou zeggen dat we als handlangers van het grote geld onze dictators mogen kiezen en dat ons democratisch gehalte al jaren geminimaliseerd is tot, wanneer een coalitie om een of andere reden uitgeregeerd is, het zonder bloedvergieten mogen kiezen van onze nieuwe dictators die het grote geld weer gaan dienen. Oud ministers vertrekken dan nogal eens naar grootbanken of grootbedrijven. Mark Rutte te zijner tijd mogelijk terug naar Unilever voor een leuke job waarbij hij als beloning voor zijn gelegaliseerde diefstal vanuit de Staatskas het meervoudige van de Balkenende-norm binnen mag harken. Feitelijk vergaderen Tweede en Eerste Kamer voor de bühne om de besluiten uit het regeerakkoord er door te jassen waarbij de niet-regeringspartijen vrijelijk initiatieven mogen nemen, spreken en tegen-stemmen totdat ze een ons wegen. Toch wel mooi, dat wisselingen van regeringen zonder bloedvergieten gaan.

De ontbrekende partij?

Hallo,
Ik zal me even voorstellen. Ik ben ANNE. Ik ben een stenen gebouw uit de jaren ’70 op het Jaarbeursplein. Jaren heb ik leeggestaan, wachtend op de dag dat ik gesloopt zou worden. Totdat een groepje mensen een ‘nieuw leven’ voor mij bedacht en realiseerde. Zo begint het dagboek van de ruimte waarin ik vandaag met zo’n vijf andere mensen in Utrecht werk. Ik heb uitzicht op de Jaarbeurs, zijn grote parkeerplaats en Kinepolis.

ANNE blijkt een stichting zonder winstoogmerk te zijn voor en door participanten die een beleving samen compleet willen maken en staat voor Alle Nederlanders Naar Energieneutraal. Vandaag heb ik hier een werkruimte geboekt. Tijdens mijn lunch viel mijn oog op 17 genummerde bordjes, waarvan ik u deelgenoot wil maken:
1. Geen armoede
2. Geen honger
3. Goede gezondheid en welzijn
4. Kwaliteitsonderwijs
5. Gendergelijkheid
6. Schoon water en sanitair
7. Betaalbare en duurzame energie
8. Eerlijk werk en economische groei
9. Industrie, innovatie en infrastructuur
10. Ongelijkheid verminderen
11. Duurzame steden en gemeenschappen
12. Verantwoorde consumptie en productie
13. Klimaatactie
14. Leven in het water
15. Leven op het land
16. Vrede, veiligheid en sterke publieke diensten
17. Partnerschap om doelstellingen te bereiken

Ik vraag me bij deze bordjes af of er ergens op onze planeet nu-levende mensen zijn tussen de 5 en 150 jaar oud die iets hierop tegen hebben. Volgens mij wil iedereen dit alles stuk voor stuk, al zijn sommige teksten, zoals die van de bordjes 9, 14 en 15, voor mij wat vaag.

Niemand zegt het tegenovergestelde te willen: Armoede, Onverantwoorde consumptie en productie, Economische stilstand, Onbetaalbare fossiele energie, Honger, Genderongelijkheid (?), Klimaatverandering op zijn beloop laten, Het land onleefbaar maken, Niets maken, Geen mobiliteit, Slecht onderwijs, Ongelijkheid vergroten, Onveiligheid, Oorlog, Verzwakte publieke diensten, Slecht sanitair, Steden en gemeenschappen die energie vreten, Niets vernieuwen, Vergiftigd water, Het water onleefbaar maken, Slecht welzijn, Oneerlijk werk, Ziektes en Ieder voor zich. Of zie ik wellicht iemand dan wel hele volksstammen over het hoofd? ‘Geen weldenkend mens in Nederland’ dan, voor de zekerheid.

En toch hebben we in de afgelopen decennia juist veel bereikt van wat al die Nederlandse weldenkende mensen niet willen. Welke politieke partij meldt zich met zo’n programma als op de 17 bordjes bij ANNE?

Ecologische overconsumptie van de aarde

Zodra juli voorbij was, hebben we dit jaar met elkaar alweer verbruikt wat de aarde in één jaar kan produceren.
Vorig jaar zaten we 2 dagen later op dit punt (3 augustus),
in 2016 7 dagen later (8 augustus),
in 2015 12 dagen later (13 augustus) en
in 2014 18 dagen later (19 augustus).
Met deze snelheid teren we in op de aardse voorraden.

Onze ‘ecologische overconsumptie van de aarde’ zorgt voor een dalende biodiversiteit, bodemerosie, de opbouw van CO2 in de atmosfeer, migratie, ontbossing, een dalend visbestand, een gebrek aan vers water, om maar wat te noemen.

De mensheid lijkt gevangen te zitten in een vicieuze cirkel van klimaatverandering, leidend tot nog meer bosbranden, droogteperiodes en orkanen.

Dringende maatregelen zijn een drastische reductie van het autoverkeer, het CO2-neutraal maken van onze gebouwen, het stoppen van de demografische groei, een circulaire economie op basis van recycling, massale investeringen in hernieuwbare energie, een snelle onafhankelijkheid van fossiele brandstoffen, hergebruik, duurzame mobiliteit, zowel industrie als consumenten laten kiezen voor (meer) plantaardige producten, het verminderen van de vleesconsumptie, maar eens beginnen met het halveren van voedseloverschotten, enzovoort.

Kom er maar eens om in een doorgeslagen op kapitalisme gebouwde wereld, waarin nagenoeg iedereen gaat voor de financiële winsten op de superkorte termijn; vooral de winsten van grootbanken en grootbedrijven die bij hun gewetenloze praktijken ondersteund worden door overheden all over the world.

Bron: “Earth Overshoot Day: nog nooit zaten we zo vroeg door onze jaarlijkse voorraad grondstoffen heen” ©Reuters via Knack op 1 augustus 2018 (= Earth Overshoot Day).

Tropische temperaturen

Volop berichten over de warmte, gebroken records en hoe het huis koel te houden of nachtrust te pakken. Vanavond op het journaal vast impressies van mensen op terrasjes achter volle bierglazen, die hun domheid mogen etaleren. Het is allemaal typisch voor de omgang van onze tegenwoordige media met iets dat ons raakt.

Net als Stef Blok, onze minister van Buitenlandse Zaken, al weken door wat reuring de aandacht weet af te leiden van de steeds verder teruglopende arbeidsinkomensquote, komen we ook met het warme weer niet veel verder dan doen alsof er net tussen onze landsgrenzen sprake is van een lastig incidentje.

Zo anders gaat dat bij De Wereld Morgen, waar het volgende opgesomd wordt:
In de hete zomer van 1976 was het vergelijkbaar warm en droog, maar groot verschil met toen is dat het toendertijd in de rest van de wereld kouder was dan tot dan toe normaal.
Het Vlaams Instituut voor de Zee meet de hoogste temperatuur ooit voor de Belgische kust. De afgelopen 45 jaar is de temperatuur van het Noordzeewater met 1,7°C gestegen.
Griekenland noteert het warmste jaar ooit. Samen met de besparingen opgelegd door de EU is dat de verklaring voor het grote aantal slachtoffers door bosbranden.
Zweden werd de voorbije week geteisterd door meer dan 80 bosbranden. Zelfs boven de poolcirkel stonden bossen in brand. Terwijl normaal ergens tussen 15 en 20°C al een warme dag is, steeg de temperatuur in de poolcirkel nu boven de 32°C.
Ook aan de andere kant van de wereld, in Japan, zaaien extreme weersomstandigheden dood en vernieling. In Kumagaya nabij Tokio werd een recordtemperatuur van meer dan 41°C opgetekend. Door de vochtigheid is de gevoelstemperatuur nog vele graden hoger.
Ook in Afrika sneuvelde een record. In de Algerijnse stad Ouargla werd het 51°C.

Stefan Rahmstorf van het Instituut voor Klimaatimpact in Potsdam, tekenen onze zuiderburen op, wijst op het bredere plaatje: “Onze aarde wordt nog maar eens getroffen door extreem weer, met extreme hitte en bosbranden in California en verwoestende overstromingen in Japan. Gebaseerd op de wetten van de fysica moeten we, door de opwarming van de aarde, ons verwachten aan frequentere en ergere verschijnsels.
En van Bunny Mcdiarmid, directeur van Greenpeace Internationaal, dat dit de fenomenen zijn die we krijgen bij 1°C opwarming. “Aan het vooruitzicht wat we zullen meemaken als de temperatuur stijgt met 1,5 of 2°C, zoals voorzien in het klimaatakkoord van Parijs durven we niet eens te denken”.

Bijna geen enkel land ter wereld heeft klimaatplannen die voldoende ambitieus zijn om de doelstellingen van het klimaatakkoord van Parijs te halen. De VS hebben zich inmiddels gedistantieerd van het akkoord. Eerst de aandeelhouders van grootbedrijven hun voordeeltjes gunnen ten koste van wat dat nu eenmaal kost; dan de moraal.
En dan nu maar weer over op vertier en vermaeck: “Nederland zucht”, “Miljoenenschade dreigt”, “Trump ontkent” en “Het aandeel Twitter keldert door een miljoen minder twitteraars”.

Voor geïnteresseerden, klik hier voor het bedoelde artikel.

Bronnen: “Huidige extreme weer over de hele aardbol biedt voorsmaakje van wat ons te wachten staat” door Christophe Callewaert via DeWereldMorgen op 26 juli 2018 en allerlei berichten via Nu.nl en NOS.nl op 26 en 27 juli 2018.

Ook in Duitsland kan je beter geld hebben dan werk

Duitsland gold begin deze eeuw nog als de zieke man van Europa. In de jaren van de eenwording was de werkloosheid sterk opgelopen. Op het hoogtepunt zat 11,7% van de Duitse beroepsbevolking zonder werk.

Onder leiding van Gerhard Schröder tuigden de SPD en de Groenen de ‘Agenda 2010’ op. In de daarop volgende periode van hervormingen (ontmanteling van het ontslagrecht, verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd, versobering van het sociale verzekeringsstelsel, vast werk omzetten in tijdelijk werk zoals ‘mini-jobs’ of ‘450-euro-jobs’ waarover werkgevers geen sociale lasten hoeven af te dragen, vaak (40%) zonder uitbetaling van verplichte toeslagen) daalde de werkloosheid naar 5,7% van de Duitse beroepsbevolking, maar het totaal aantal gewerkte uren groeide niet en het totaal verdiende (maand-)loon bleef ook gelijk.

Duitse belastingen op bedrijven en inkomens zijn in die periode gedaald en de Duitse btw is gestegen. Het aantal gezinnen, dat in Duitsland onder de armoedegrens leeft, is eveneens gestegen.

Ook in Duitsland groeit binnen het bruto binnenlands product het aandeel vermogen dankzij ‘hervormingen’ sneller dan het aandeel loon.

Leuk hè, liberalisme?
En wat raar hè, dat rechts-populistische partijen ook in Duitsland aan de winnende hand zijn?

Bron: “Statiegeld hoort naast de vuilnisbak; Armoede in Duitsland” door Guido van Eijck in De Groene Amsterdammer van 11 juli 2018.