Uitzending gemist; hier is-t-i

De 4 grootste farmareuzen ontwijken wereldwijd naar schatting € 3.500.000.000 aan belastingen*.

10 jaar bankencrisis: wat is – blijkens ons overheidsbeleid – ervan geleerd?

Laten we de vleugels van alle aasgierfondsen knippen.

Het aantal diesels op de weg blijft stijgen. 3 jaren na dieselgate blijkt er niets veranderd. Roet in de lucht blijkt zelfs de foetus te bereiken.

Willen we wel een gezonde wereldbevolking?

Oxfam Novib maakt € 100.000 vrij voor noodhulp aan slachtoffers van de orkaan die over de Filipijnen trok.

Nieuwe staking op 28 september en vanaf nu elke maand tot Ryanair buigt. De Europese Commissie is tandeloos in het Ryanairconflict en dat heeft zo zijn redenen.

Maatregels tegen transmigratie komen neer op ‘wegjagen’ in plaats van op ‘doordacht beschermingsbeleid’. Middellandse Zee is dodelijker dan ooit.

We zouden te allen tijde aan de kant van mensenrechten moeten staan.

Geen tweederangs burgers in onze democratische rechtsstaat.

Het Pentagon kon Donald Trump beletten om een rechtstreekse oorlog met Rusland uit te lokken; deze keer dan toch.

Tot zover wat u in de Nederlandse maintreammedia aan nieuws gemist heeft.

Bronnen: elke zin behelst een gedocumenteerd artikel op de website “De Wereld Morgen . be”.
__________________________
* Terwijl deze farmareuzen elk gemiddeld zo’n € 875.000.000 ontwijken / ontduiken, schenkt de Nederlandse overheid alle grootbedrijven € 2.000.000.000 per jaar om er 2 te verleiden hun hoofdkantoren daar te blijven vestigen. Dat zou voor ondersteunende medewerkers namelijk wat werkgelegenheid scheppen, maar belangrijker nog: andere grootbedrijven weten het Nederlands belastingparadijs dan ook beter te vinden. De Nederlandse burgers schieten er weinig mee op.
De hoogste inkomensgroepen zijn in de loop der decennia sowieso véél minder inkomstenbelasting gaan betalen en met name de bedrijven met een eigen of gemeenschappelijke politieke lobby worden door de Nederlandse fiscus steeds meer ontzien. Daardoor betalen de burgers de rekening voor de infrastructuur, het onderwijs, veiligheid en de zorg; en dat zijn, naast politieke stabiliteit, belangrijke vestigingscriteria voor bedrijven. De burgers betalen de nutsvoorzieningen door hogere btw en inkomstenbelastingen af te dragen en door versoberingen op die publieke uitgaven; iets waar grootbedrijven eveneens voor ijveren.
De inkomens-arbeidsquote is al jaren, al decennia aan het dalen: konden mijn ouders, die de Tweede Wereldoorlog bewust meemaakten, nog van één inkomen hun gezin onderhouden, kom daar nu nog maar eens om. Wij weten allemaal dat onze kinderen van nu het materieel slechter krijgen dan de net na-oorlogse generatie.
Dat zijn de wrange vruchten van ‘geen discussie mogelijk’, van ‘Ik buig niet naar links en ik buig niet naar rechts’, van marktkapitalisme, van neoliberale politiek en van wachten op het trickle down-effect. Tot de massa het doorkrijgt en de boel weer naar haar hand zet; voor de tijd dat dàt dan duurt.

Europese doelstellingen

In het ‘Energieakkoord’ heeft Nederland vastgelegd dat in 2020 minstens 14% van de opgewekte energie uit hernieuwbare bronnen komt; biomassa, waterkracht, wind, zon. Het aandeel opgewekte energie uit hernieuwbare bronnen is in de afgelopen jaren vervijfvoudigd, van 1,3% in 2000 naar 6,7% in 2017. Ondanks dat is Nederland van alle Europese landen het verst verwijderd van de Europees afgesproken doelstelling voor hernieuwbare energie.

Naast duurzaamheid haalt Nederland ook een flink aantal doelstellingen niet op het vlak van natuur en water. Het evaluatierapport, de tweejaarlijkse evaluatie Monitor Infrastructuur en Ruimte (MIR) van het Nederlandse Planbureau voor de Leefomgeving (NPL), spreekt onder meer over een achteruitgang van zeldzame soorten in ecosystemen door de aanwezigheid van een teveel aan stikstof in de bodem, met name in de vorm van ammoniak. Landbouw, industrie en verkeer zijn de hiervan de bronnen.

België staat 2 plaatsen hoger dan Nederland in de lijst van de 28 EU-landen, gewogen naar hun aandeel hernieuwbare energie in relatie tot het gestelde doel in 2020. Bovenaan de lijst prijken in volgorde Zweden, Finland en Letland.

Tot zover het slechte nieuws dat onze mainstreammedia niet gehaald heeft.

Er is ook goed nieuws uit Nederland: een flink aantal economische en mobiliteitsdoelen heeft Nederland wel gehaald, zoals het versterken van de concurrentiekracht van stedelijke regio’s en het vergroten van het aanbod van infrastructuur. Door de fiscale stimulering voor de aanschaf van zuinige auto’s neemt de uitstoot van fijnstof en stikstofoxiden af, terwijl het autogebruik nog wel toeneemt. Helaas blijkt de CO2-uitstoot sinds 2015 daarentegen weer gestegen te zijn.

Bron: “Nederland verst verwijderd van Europese energiedoelstelling” door Inter Press Service op 6 september 2018.

Na de klap

Het is geen nieuws dat in Nabi Saleh wekelijks geprotesteerd wordt tegen de handelswijze ter plaatse onder het gezag van de Israëlische regering. Eén keer haalde die protesten wel het nieuws. Niet doordat een Israëlische soldaat een 15 jarige jongen met een rubber kogel in het hoofd geschoten had. Dat is geen nieuws. Maar omdat zijn nichtje van 16 die soldaat daarna op de oprit van haar huis een klap gegeven had. Zij was ongewapend, hij was zwaar bewapend al had hij minstens een rubber kogel minder dan aan het begin van zijn ‘missie’.

Ik vermoed dat haar bijzondere haardracht een rol speelde, maar na verspreiding van de gefilmde klap via sociale media had Ahed Tamimi ineens wereldnaam gemaakt. Hoewel ik principieel elk geweld afwijs, schatte ik haar actie in als een natuurlijke reactie op zware stress; een menselijk machteloos gebaar tegen onrecht. Helaas ontvingen de aanleidingen van de wekelijkse protesten door haar klap geen wereldaandacht; wel kwam het onrechtmatig optreden van Israël richting haar en de haren onder een vergrootglas te liggen. Wat een onmachtig gebaar van een meisje met een opvallende haardracht aan aandacht kan genereren bleek te grenzen aan het ondenkbare.

Dat een Israëlische vrouw voor het meermaals slaan van Israëlische militairen nog geen dag vast zit, en Ahed Tamimi maar niet vrij kwam, werd wereldnieuws. Dat kennen wij van een maatschappelijk systeem dat we nog in het Caribisch deel van het Koninkrijk der Nederlanden, Indonesië, Suriname en Zuid-Afrika ingevoerd hebben: apartheid. Dat haar moeder en 10 andere minderjarige Palestijnse kinderen uit Nabi Saleh later ook gearresteerd werden, wellicht om Ahed Tamimi geestelijk onder druk te zetten, deed later ook op sociale media de ronde. De moeder van Ahed Tamimi kreeg voor het filmen en wereldkundig maken van de Israëlische praktijken 8 maanden cel opgelegd. Het neefje verklaarde onder dreiging met een lange gevangenisstraf dat de rubber kogel in zijn hoofd terecht gekomen is door een ongelukkige val met zijn fiets. Pars pro toto.

Internationale erkenning voor Ahed Tamimi volgde, of feitelijk kreeg de wereld door de filmpjes veel meer weet over het optreden van Israëliërs in de bezette gebieden. Er volgden wereldwijde handtekeningenacties en pleitnotities. Allemaal zaken om je als Israëlische regering vreselijk aan te storen, zelfs al laat die regering zich – zolang ze zich verzekerd weet van bescherming van de Verenigde Staten van Amerika – weinig gelegen liggen aan internationale verontwaardiging.

Later was een ander filmpje via sociale media te zien: een verhoor van Ahed Tamimi. Wat we zien, is dat zij tegen het internationaal en het Israëlisch recht in zonder bijstand van een volwassene ondervraagd wordt. Dat blijkt ook een Israëlische omgangsgewoonte voor Palestijnse minderjarigen. 300 andere Palestijnse kinderen worden momenteel op dezelfde manier tegen het Israëlisch recht in behandeld. Mishandeld? Tijdens haar verhoor, kunnen we zien, krijgt ze van haar mannelijk ondervrager complimenten over haar lichaam en haar ‘ogen als die van een engel”. Pars pro toto.

Na afloop van haar detentie vertelde Ahed Tamimi dat de ervaring van het gearresteerd worden haar onbeschrijflijk zwaar gevallen was. Ze vertelde erbij dat ze geen spijt had van de klap die zij gegeven heeft. Volgens haar was hij de soldaat die haar neefje in het hoofd geschoten had. Dat neefje moet de rest van zijn leven met een flink litteken in zijn gezicht door het leven. Tegelijk geeft Ahed Tamimi er blijk van dat alles na de klap waarde aan haar leven heeft gegeven. Ze merkte op dat ze door al deze narigheid volwassener geworden was, bewuster. Zou ze anders wellicht voor een carrière als profvoetballer gegaan zijn, nu wenst zij rechter te worden. Zij wil rechtszaken over schendingen van Israël tegen het internationale recht gaan leiden. Haar bekendheid heeft haar ook de mogelijkheid opgeleverd een studie naar haar keuze te volgen.

Tijdens haar detentie heeft ze samen met andere gevangenen geprobeerd zich verder te scholen. Nu is ze na een deal (4 bekentenissen tegen 7 maanden cel) weer herenigd met haar familie. Ze hoopt tot rust te komen, geniet van het rondlopen zonder handboeien om en beraadt zich op volgende stappen in haar persoonlijke leven. Een conflict is in Nabi Saleh echter nooit ver weg. Haar oudere broer zit in een Israëlische gevangenis in verband met confrontaties met Israëlische soldaten en vanuit haar huis kijkt ze uit op een Israëlische militaire post.

Wat ik met dat ‘pars pro toto’ bedoel? Ik vermoed dat we zo ongelooflijk veel niet weten, maar dat soms wel een tipje van een sluier opgelicht wordt. Dat geldt dan wat mij betreft voor de zaken in de alinea voorafgaand.

Bronnen: “Ahed Tamimi: ‘I am a freedom fighter. I will not be the victim’ Interview” door Oliver Holmes and Sufian Taha in Nabi Saleh via The Guardian op 30 juli 2018 en het dossier “Bezetting en kolonisatie Palestina” van DeWereldMorgen.

Feestelijk nieuws over ongemakkelijke bevindingen

De wegbermen en stedelijke plantsoenen in Nederland beginnen gelijkenis te vertonen met die van mijn kindervakanties in Zuid-Europa. In deze tijd van langdurige droogte en aanhoudende warmte, waarbij regelmatig ‘hitterecords’ gebroken worden, lijkt elke toespeling op klimaatverandering en de urgentie daar iets tegen te ondernemen not done. Dus dat zullen we maar laten. De energie om aan dode paarden te trekken is immers spreekwoordelijk vergeefse moeite.

Wel besteed ik aandacht aan een verwant onderwerp waarbij, als nagenoeg altijd wanneer ik dat na ga, hetgeen het nieuws bereikt anders is dan hetgeen gerapporteerd is.

De boodschap van NOS: mensen feest lekker verder!

Wat gerapporteerd is komt neer op een wetenschappelijk antwoord op de vraag òf er een drempelwaarde is voor opwarming van de aarde en zo ja waar die drempelwaarde ligt en wat we kunnen verwachten wanneer die drempelwaarde overschreden wordt? Het antwoord op deze vragen is “Ja, er zijn hoogstwaarschijnlijk drempelwaarden die bijvoorbeeld betrekking hebben op het Amazone regenwoud, de Russische permafrost en het Zuidpoolijs. Als een van die drempels wordt overschreden, zal dit waarschijnlijk leiden tot een veel hogere globale gemiddelde temperatuur dan in het interglaciaal van de afgelopen 1.200.000 jaren en tot een aanzienlijk hogere zeespiegel dan ooit in het Holoceen.”.
Vervolgens wordt veronderstelt dat de waarde ligt om en nabij 2 graden opwarming ten opzichte van voor het industriële tijdperk. Wat bij overschrijding van de drempelwaarden in werking treedt, is een zichzelf versterkend effect van opwarming waartegen niets meer te ondernemen is tot de 4 à 5 graden opwarming bereikt is. Al met al zal dit zichzelf versterkende effect zo’n 2 eeuwen duren. Dat zal ingrijpende invloeden hebben voor nagenoeg alle menselijk leven. De overige natuur zal zich wel aanpassen, vul ik op eigen houtje aan, omdat sommige planten en dieren gewoon uitsterven en de overige planten en dieren een onvoorstelbaar aanpassingsvermogen aan veranderende omstandigheden hebben. Ofwel: wanneer het ons niet lukt beneden de laagste drempelwaarde te blijven, ligt er een beangstigende toekomst voor veel mensen vast.

Momenteel is onze globale temperatuur 1 graad hoger dan voor de industrialisering, meldt NOS hierover. De temperatuur stijgt verder met 0,17 graad per decennium. In het klimaatverdrag van Parijs staan wereldwijde maatregelen om de opwarming van het klimaat tegen te gaan. Het streven daarvan is dat de temperatuur maximaal 1,5 tot 2 graden stijgt, waardoor het kantelpunt niet bereikt wordt. Dat de Parijse plannen vrijblijvend ingevuld zijn en dat de Verenigde Staten van Amerika er al helemaal afstand van genomen hebben, meldt NOS niet. We weten inmiddels al dat als we vandaag zouden stoppen met bijdragen aan klimaatverandering – hetgeen alleen theoretisch kan; onmogelijk in de weerbarstige praktijk – er van een langdurig naijl-effect sprake zal zijn. Ook dat laat NOS onvermeld, maar ze voegt als klap op de vuurpijl wel aan haar berichtgeving toe dat als we de klimaatdoelen van Parijs kunnen halen, ‘we ons niet druk hoeven te maken’. Alsof de huidige staat van de wereld met bosbranden, aanhoudende droogte, terugtrekkende gletsjers, verdampende meren, mislukte oogsten en temperaturen van 40, 50°C op dit moment voor niemand iets is om zich druk over te maken.

Maar ik snap het wel. Met ‘we’ wordt natuurlijk de verwende rijke egocentrische onverantwoordelijk levende Nederlander bedoeld, die recht denkt te hebben op 130 km/uur rijden, schoon water, zijn goed betaalbare eten, allerhande hebbedingen met name uit arme landen en zijn vliegvakanties. Voor hen is de boodschap van NOS: mensen feest lekker verder!

Een naar mijn idee betere weergave van de bevindingen in het rapport “Trajectories of the Earth System in the Anthropocene” dan de samenvatting van NOS kunt u hier vinden.

Bronnen: “Trajectories of the Earth System in the Anthropocene” door Will Steffen et al. bewerkt door William C. Clark, Harvard University, Cambridge en gepubliceerd door Proceedings of the National Academy of Sciences op 6 augustus 2018 en “Wereldwijde ‘hittetijd’ dreigt, zeggen onderzoekers” door de redactie Binnenland van NOS op 7 augustus 2018.

Ecologische overconsumptie van de aarde

Zodra juli voorbij was, hebben we dit jaar met elkaar alweer verbruikt wat de aarde in één jaar kan produceren.
Vorig jaar zaten we 2 dagen later op dit punt (3 augustus),
in 2016 7 dagen later (8 augustus),
in 2015 12 dagen later (13 augustus) en
in 2014 18 dagen later (19 augustus).
Met deze snelheid teren we in op de aardse voorraden.

Onze ‘ecologische overconsumptie van de aarde’ zorgt voor een dalende biodiversiteit, bodemerosie, de opbouw van CO2 in de atmosfeer, migratie, ontbossing, een dalend visbestand, een gebrek aan vers water, om maar wat te noemen.

De mensheid lijkt gevangen te zitten in een vicieuze cirkel van klimaatverandering, leidend tot nog meer bosbranden, droogteperiodes en orkanen.

Dringende maatregelen zijn een drastische reductie van het autoverkeer, het CO2-neutraal maken van onze gebouwen, het stoppen van de demografische groei, een circulaire economie op basis van recycling, massale investeringen in hernieuwbare energie, een snelle onafhankelijkheid van fossiele brandstoffen, hergebruik, duurzame mobiliteit, zowel industrie als consumenten laten kiezen voor (meer) plantaardige producten, het verminderen van de vleesconsumptie, maar eens beginnen met het halveren van voedseloverschotten, enzovoort.

Kom er maar eens om in een doorgeslagen op kapitalisme gebouwde wereld, waarin nagenoeg iedereen gaat voor de financiële winsten op de superkorte termijn; vooral de winsten van grootbanken en grootbedrijven die bij hun gewetenloze praktijken ondersteund worden door overheden all over the world.

Bron: “Earth Overshoot Day: nog nooit zaten we zo vroeg door onze jaarlijkse voorraad grondstoffen heen” ©Reuters via Knack op 1 augustus 2018 (= Earth Overshoot Day).

Tropische temperaturen

Volop berichten over de warmte, gebroken records en hoe het huis koel te houden of nachtrust te pakken. Vanavond op het journaal vast impressies van mensen op terrasjes achter volle bierglazen, die hun domheid mogen etaleren. Het is allemaal typisch voor de omgang van onze tegenwoordige media met iets dat ons raakt.

Net als Stef Blok, onze minister van Buitenlandse Zaken, al weken door wat reuring de aandacht weet af te leiden van de steeds verder teruglopende arbeidsinkomensquote, komen we ook met het warme weer niet veel verder dan doen alsof er net tussen onze landsgrenzen sprake is van een lastig incidentje.

Zo anders gaat dat bij De Wereld Morgen, waar het volgende opgesomd wordt:
In de hete zomer van 1976 was het vergelijkbaar warm en droog, maar groot verschil met toen is dat het toendertijd in de rest van de wereld kouder was dan tot dan toe normaal.
Het Vlaams Instituut voor de Zee meet de hoogste temperatuur ooit voor de Belgische kust. De afgelopen 45 jaar is de temperatuur van het Noordzeewater met 1,7°C gestegen.
Griekenland noteert het warmste jaar ooit. Samen met de besparingen opgelegd door de EU is dat de verklaring voor het grote aantal slachtoffers door bosbranden.
Zweden werd de voorbije week geteisterd door meer dan 80 bosbranden. Zelfs boven de poolcirkel stonden bossen in brand. Terwijl normaal ergens tussen 15 en 20°C al een warme dag is, steeg de temperatuur in de poolcirkel nu boven de 32°C.
Ook aan de andere kant van de wereld, in Japan, zaaien extreme weersomstandigheden dood en vernieling. In Kumagaya nabij Tokio werd een recordtemperatuur van meer dan 41°C opgetekend. Door de vochtigheid is de gevoelstemperatuur nog vele graden hoger.
Ook in Afrika sneuvelde een record. In de Algerijnse stad Ouargla werd het 51°C.

Stefan Rahmstorf van het Instituut voor Klimaatimpact in Potsdam, tekenen onze zuiderburen op, wijst op het bredere plaatje: “Onze aarde wordt nog maar eens getroffen door extreem weer, met extreme hitte en bosbranden in California en verwoestende overstromingen in Japan. Gebaseerd op de wetten van de fysica moeten we, door de opwarming van de aarde, ons verwachten aan frequentere en ergere verschijnsels.
En van Bunny Mcdiarmid, directeur van Greenpeace Internationaal, dat dit de fenomenen zijn die we krijgen bij 1°C opwarming. “Aan het vooruitzicht wat we zullen meemaken als de temperatuur stijgt met 1,5 of 2°C, zoals voorzien in het klimaatakkoord van Parijs durven we niet eens te denken”.

Bijna geen enkel land ter wereld heeft klimaatplannen die voldoende ambitieus zijn om de doelstellingen van het klimaatakkoord van Parijs te halen. De VS hebben zich inmiddels gedistantieerd van het akkoord. Eerst de aandeelhouders van grootbedrijven hun voordeeltjes gunnen ten koste van wat dat nu eenmaal kost; dan de moraal.
En dan nu maar weer over op vertier en vermaeck: “Nederland zucht”, “Miljoenenschade dreigt”, “Trump ontkent” en “Het aandeel Twitter keldert door een miljoen minder twitteraars”.

Voor geïnteresseerden, klik hier voor het bedoelde artikel.

Bronnen: “Huidige extreme weer over de hele aardbol biedt voorsmaakje van wat ons te wachten staat” door Christophe Callewaert via DeWereldMorgen op 26 juli 2018 en allerlei berichten via Nu.nl en NOS.nl op 26 en 27 juli 2018.

Slimme meters zonder wetenschappelijk onderbouwd nut

Niet lang geleden ontving ik een voorbereidende brief over de slimme meter, die mij in de toekomst aangeboden gaat worden. Argwanende ik zit daarop helemaal niet te wachten. Thuis heb ik een systeem ontwikkeld om zo min mogelijk cookies geïnstalleerd te krijgen, ik beperk mijn Facebook- en Google-gebruik om zo min mogelijk sporen achter te laten, het digitaal gebruik van mijn medische gegevens heb ik zoveel mogelijk aan banden gelegd en zoveel als mogelijk reis ik op een anonieme OV-kaart. Gebruik van een slimme meter roept bij mij dus de vraag op voor wie die meter zo slim zal zijn.

U hoeft daar niet vanuit de onderbuik op te reageren, want onze zuiderburen hebben er onderzoek naar gedaan. De conclusie hiervan luidt:
Google en Facebook hebben een imperium gebouwd om data over ons te verzamelen en de Vlaamse overheid zit zich likkebaardend in de handen te wrijven tot ze ook data over iedereen kan gaan verzamelen; helaas wel ten koste van onze privacy en zelfs van de volksgezondheid, want alles wordt natuurlijk draadloos verstuurd.

Dan nu naar de Vlaamse cijfers en praktijk:
Er werd in 2014 geld vrijgemaakt om zo’n 9.000 slimme meters binnen een pilot te plaatsen, maar 8% van de huishoudens weigerde die plaatsing. De aanname dat energieverbruik afneemt, wanneer mensen hun verbruik kunnen raadplegen werd in de overige huishoudens gelogenstraft doordat weinig mensen hun detailgegevens raadpleegden en nog minder dat meermaals deden.
Daarop mochten 200 gezinnen meedoen aan een onderzoek, waar 10% afzag van participatie.
Vervolgens werden 4 groepen gedefinieerd om het onderzoek naar het enthousiasme voor de slimme meter op een andere manier wetenschappelijk aanvaardbaar te kunnen bepalen:
1. Advocates: van de voorstanders van slimme huishoudtoestellen mag een wasmachine zich bijvoorbeeld automatisch inschakelen als er niemand thuis is (36%)
2. Supporters: de supporters van slimme huishoudtoestellen stellen zich met wat meer vragen open voor slimme apparaten (27%)
3. Doubters: de twijfelaars zijn minder positief dan de eerste twee groepen (25%) en
4. Refusers: de weigeraars hebben geen intentie om slimme toestellen te gebruiken en geloven niet dat ze milieuvriendelijk zijn (12%)
De eerste groep kreeg van de 500 slimme meters 82%, de tweede groep 16%, de derde groep 2% en de laatste groep geen enkele. Bij dat wetenschappelijke kun je hier dus vraagtekens zetten vanwege de representativiteit voor ‘de Vlaamse energieconsument’. Niet doen, want het wordt nog leuker…
Na afloop van dit onderzoek ontstaat een nieuwe verdeling:
1. Advocates zakt van 82% naar 57% en zakt dus omgerekend voor heel de Vlaamse bevolking van 36 naar ergens rond de 20%,
2. Supporters stijgt van 16% naar 32%; het omgerekende percentage is vanwege het lage aanvangspercentage gissen
3. Doubters stijgt van 2% naar 9%; het omgerekende percentage is ook voor deze groep om dezelfde reden gissen en
4. Refusers stijgt van 0% naar 2% en stijgt dus omgerekend van 12 naar 15 tot 20% van de totale bevolking.

De Vlaamse overheid en netbeheerders zwijgen in alle talen over deze onderzoekscijfers omdat ze “niet zo bemoedigend” zijn. De Vlaamse overheid vertelt daarentegen dat de slimme meters ‘van Europa’ moeten worden geïnstalleerd. In Duitsland hoeven slimme meters echter niet ‘van Europa’ geïnstalleerd te worden, omdat de Europese Unie, die bedoeld wordt, bepaald heeft dat de mate van uitrol van slimme meters mag afhangen van een economische evaluatie. Vlaanderen zou hetzelfde als Duitsland kunnen doen als ze een onafhankelijke analyse zou laten uitvoeren die geen kosten en baten berekent over 20 jaar, terwijl de uitrol eigenlijk in 15 jaar zal plaatsvinden. Dat doet de Vlaamse Regulator van de Elektriciteits- en Gasmarkt namelijk.

Kortom, om aan data over de privacy van onze zuiderburen te komen, heeft de Vlaamse overheid het gebruik van slimme meters gewoon verplicht gesteld. Met ‘Europa’ en ‘milieu’ als smoes. Dat kun je volgens mij op basis van de drie vooronderzoeken en de PR van de Vlaamse overheid wel vaststellen. En onze overheid is volgens mij geen haar beter.

Bron: “Waarom de slimme meter moest verplicht worden” door Johan Janssens via DeWereldMorgen op 28 juni 2018.