Is er een betrouwbare ‘trust’?

On door GerardusingeldEen reactie plaatsen

Hoewel ‘trust’ geassocieerd wordt met ‘vertrouwen’, worden ‘trustkantoren’ meestal geassocieerd met louche praktijken. Dat komt doordat een ‘trust’ weliswaar met ‘vertrouwen’ vertaald kan worden, maar ook een Angelsaksische rechtsvorm is: wie vermogen in een ‘trust’ stopt, vertrouwt dat geld toe aan derden. Deze derden zullen volgens overeengekomen voorwaarden moeten handelen. Daarnaast kan een ‘beschermer’ worden aangesteld die deze derden controleert.

Hoewel dit een mooie basis legt voor een misdaadfilm, waarin een doortastende ijzervreter alle boeven overwint, werkt een ‘trust’ net als onze banken: ons inkomen gaat naar een bank, die wij ons ‘vertrouwen’ geven. Die bank beheert ons geld en doet er allerlei akelige dingen mee zoals investeren in de bruinkoolindustrie, gentechnologie, kernenergie, kinderarbeid, olie-industrie, tabaksindustrie, slavernij, steenkolenindustrie en de wapenindustrie. Wanneer ik iemand met een oranje betaalpas zie pinnen, denk ik: “Die heeft sinds het opheffen van de Postbank nooit meer nagedacht.” Wanneer banken openbaar maken waarin zij investeren, zijn dat doorgaans maatschappelijk verantwoorde projecten. Hoe dan ook, wanneer wij een bank ons geld toevertrouwen is dat een ‘trust’.

Vandaag meldt NRC Weekend weer Nederlandse betrokkenheid bij corruptie: 2 Spaanse politici van regeringspartij Partido Popular worden verdacht van het omkopen van ambtenaren in Algerije met
€ 1.600.000 toen ze werkten als lobbyist voor een bouwconcern. De bedoeling was 2 bouwopdrachten binnen te halen. Om het omkopen gedaan te krijgen stortten zij naar verluidt geld via een Nederlandse BV, waar trustkantoor IMFC eigenaar van was, naar Algerije. De Spaanse onderzoeksrechtbank in Madrid beweert dat zeker een deel van het smeergeld via het Nederlandse Castelino BV naar Curaçao werd doorgesluisd en vervolgens als cash in Algerije terechtkwam.

Los ervan dat dit Castelino BV in de wereld van het grote geld geen naam mag hebben – immers met 1,6 miljoen aan corruptie maakt niemand in die wereld indruk – ga ik me toch maar eens oriënteren op een bank die helemaal niet investeert, maar geld verdient door geld te vragen voor zijn dienstverlening.

Bronnen: “Corruptie Spaanse politici via Nederlands trustkantoor” door de redactie ‘Economie & Politiek’ van Het Financieele Dagblad via http://fd.nl en “Nederlands trustkantoor faciliteerde Spaanse corruptie” door NRC Handelsblad via http://www.nu.nl en https://nl.wikipedia.org; alle drie op 13 augustus 2016 en “Bunq: ‘WhatsApp voor banken’” Wouter van Noort van NRC Handelsblad via https://www.nrc.nl op 25 november 2015.

Tegen wie sprak Rutte?

On door Gerardusinpolitiek, steden en streken, wereldverhalenEen reactie plaatsen

En ineens was het waar: het klimaat verandert en de activiteiten van mensen dragen daaraan bij. Na 30 jaren van ontkenning en een dieptriest niveau van maatschappelijke discussies, te weten van wetenschappers met stapels aan argumenten en rapporten, die het in media op moesten nemen tegen populistische opiniemakers deels gevoed door de lobby van de grootste boosdoener: de olieïndustrie.

Nu we de feiten onder ogen kunnen zien, wordt het tijd voor de volgende stap. Het omgaan en indammen van de onwenselijke gevolgen van dit wereldgebeuren dat we kennen onder de naam ‘klimaatverandering’. Ik heb het over de oorzaak – gevolgrelatie tussen aardverschuivingen, overstromingen, tropische stormen, verdroging en woestijnvorming voor het land- en waterbeheer, etnische spanningen en politieke conflicten met massale volksverhuizingen als eindresultaat. U weet wel, die migratie waarover onze minister-president op 18 maart jl. zei: em> Dus mijn advies zou zijn: iedereen blijf thuis*.”

De feiten op een rij, ofwel tegen welke iedereen Rutte op die persconferentie na afloop van de EU-top over de vluchtelingen sprak.

“In het continent Afrika zijn meer landen die getroffen zijn door volksverhuizingen dan op enig ander continent of in een andere regio. Het kende in 2015 meer dan 15.000.000 binnenlandse ontheemden“, zegt Saidou Hamani, regionaal coördinator voor Rampen en Conflict subprogramma, UNEP Regional Bureau voor Afrika. Somaliërs, die al in Kenyaanse vluchtelingenkampen wonen, slaan bijvoorbeeld massaal op de vlucht voor overstromingen doordat deze vluchtelingenkampen in Dadaab liggen. Dat is een gebied dat gevoelig is voor zowel droogte als overstromingen.

Volgens het Global Report on Internal Displacement (2016) waren er in 2015 27.800.000 nieuwe verplaatsingen in 127 landen, 19,2 miljoen werden geassocieerd met natuurrampen in 113 landen en 8,6 miljoen werden geassocieerd met conflicten en geweld. De Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) voorspelt in het jaar 2050 200.000.000 milieu-ontheemden; andere schattingen gaan uit van tussen de 25 en 1.000 miljoen.

“Het aantal stormen, droogtes en overstromingen is in de afgelopen 30 jaar verdrievoudigd. Dit heeft verwoestende gevolgen voor kwetsbare gemeenschappen, met name in de derde wereld“, zegt de VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR.

Veranderingen in het klimaat zijn van invloed op de beschikbaarheid van natuurlijke hulpbronnen en dus op onzekerheid over levensonderhoud, voedsel en water. “Samen met belangrijke sociale, economische en politieke factoren, kan dit leiden tot migratie, conflict of een combinatie van beide“, aldus Livelihood Security Climate Change, Migration and Conflict in the Sahel.

Geleidelijke veranderingen in de omgeving hebben meestal een grotere impact op migratie dan extreme gebeurtenissen. Sinds 2009 is naar schatting één persoon per seconde door de klimaatverandering of ‘het weer’ gerelateerde gebeurtenissen op de vlucht geslagen, volgens het International Displacement Monitoring Centre. Klimaatverandering levert mensen toenemende armoede en dwingt hen tot migratie. Het intensiveert conflicten en spanningen, waardoor hun humanitaire behoeften groter worden en hen de benodigde humanitaire hulp leveren complexer wordt.

Twee belangrijke geplande evenementen zijn:
De ‘Africa Drought Conference’ (Conferentie over droogte in Afrika) in het Namibische Windhoek van 15 tot 19 augustus 2016, en de ‘World Humanitarian Dag’ (Humanitaire dag voor de wereld) op 19 augustus 2016. Ik ben benieuwd of we er in België en Nederland iets over te horen krijgen.

Bron: “War on Climate Terror (II): Fleeing Disasters, Escaping Drought, Migrating” door Baher Kamal via Inter Press Service, http://www.ipsnews.net, op 11 augustus 2016 en “Rutte tegen vluchtelingen: blijf thuis!” door Bert van Slooten via Nederlandse omroepstichting http://nos.nl op 18 maart 2016.
_____________
* Om precies te zijn: Onze premier zei na de EU-top voor de camera’s: “Kijk naar de vreselijke beelden bij Idomeni. Ze eindigen daar in de modder. Dus mijn advies zou zijn: blijf thuis. En als je naar Europa wilt, is er nog maar een route en dat is de route van resettlement“. ‘Resettlement’ staat voor ‘hervestiging’. Hij spak hier dus over een mogelijkheid die voor de vluchtelingen in Noord-Afrika ontbreekt – vandaar die welig tierende handel van mensensmokkelaars – maar die er vanuit het internationaal humanitair recht wel zou behoren te zijn.

Nieuwe doelen zoeken

On door Gerardusineconomie, media, politiekEen reactie plaatsen

Naar mijn mening moet het roer om. Het besef dat ‘onze kinderen het financieel slechter zullen hebben dan mijn generatie’ vind ik een bewijs van onjuiste economische politiek. Bovendien zijn we met elkaar niet (meer) op weg naar wereldvrede. Om ‘onze’ economische belangen te behartigen, bombarderen ‘we’ doelen ver weg. ‘We’ kopen goederen die tegen te lage arbeidskosten en te slechte arbeidsomstandigheden vervaardigd zijn. En die bovendien op een manier gemaakt zijn waarmee ‘we’ dieren onnodig laten lijden en het milieu elders onnodig zwaar belasten. ‘We’ schakelen al doende humanitaire, veterinaire en klimaatrampen aaneen, die telkens weer de weinige kansen op wereldvrede steeds verder achter de horizont doen verdwijnen.

Als kind verbaasde het me al dat de uitvinding van de wasmachine niet geleid heeft tot meer vrije tijd. Een beetje jong gezin werkt zich in 2016 een slag in de rondte om de economische eindjes aan elkaar te knopen.

Ik geloof dat we er beter aan doen op te houden met nieuwe goede regels te bedenken voor ons maatschappelijk verkeer, wanneer we denken dat we daarmee een goede daad verrichten. Veel beter zou het volgens mij zijn ons kritisch te bezinnen op wat goed is. En na te blijven denken in hoeverre nieuw beleid bijdraagt aan dat wat we van waarde vinden. In dat opzicht mis ik elke diepgang in het maatschappelijke debat. Iedereen lijkt vòòr economische groei te zijn. En niemand lijkt zich af te vragen in hoeverre economische groei werkelijk bijdraagt aan verbetering van wat we kwalijk vinden. Klik voor een interessant citaat van Robbert Kennedy hierover hier. Niemand lijkt zich af te vragen in hoeverre ‘onze’ economische groei bijdraagt aan humanitaire verbeteringen elders in de wereld. Het lijkt er op dat we en masse zijn opgehouden met denken. Misschien is dat wel een gevolg van gewenning aan een verzorgingsstaat.

Immers, na Wereldoorlog II werden in het geïndustrialiseerde Westen kosten noch moeite gespaard om herhaling van de verschrikkingen, die ìn de Tweede Wereldoorlog plaats hadden gevonden, te voorkomen. Aan deze wereldoorlog ging aan deze kant van de Aarde een Wereldoorlog I vooraf, die uiteindelijk in een verarming van de Duitsers ontaarde. De economische crisis maakte de populist Adolf Hitler tot ‘Fuhrer” van Duitsland. Deze man gijzelde jaren aaneen met zijn dienaren heel de bevolking van West-Europa, inclusief die van Duitsland.

Na 1945 werden de Verenigde Naties opgericht. Die stelden met een enorme hoeveelheid aan debatten en stemmingen een verklaring op over de rechten van de mens. Op basis van de theorie van de Engelse econoom John Maynard Keynes werd er in Europa geld beschikbaar gesteld om de sporen van bombardementen weg te werken, werden huizen gebouwd en werden de Westerse economieën weer op gang geholpen. Vervolgens werden nationale regels in het Vrije Westen zo aangepast dat men in verschillende landen begon te spreken over ‘De Verzorgingsstaat’. Ook oriënteerden alle geïndustrialiseerde landen, die niet in de invloedssferen van China of de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken lagen, zich op het beleid in de Verenigde Staten van Amerika.

Inmiddels kon de Aarde al tientallen keren vernietigd worden met alle munitie die overal opgeslagen lag. De samenwerking met China kwam op gang onder de 37ste VS-president Richard Milhous Nixon. Die met de Sovjet-Unie onder de 40ste VS-president Ronald Wilson Reagan. En vanaf deze Reagan ging het Amerikaanse economische beleid een weg op die ervoor zorgde dat de 0,1% schatrijke mensen steeds rijker werd en de grote meerderheid even rijk bleef of armer werd. Keynes’ economische model werd over boord gezet. Geloofd werd in de trickle-down theorie, die er van uitgaat dat de armsten er van profiteren als de rijken alle kansen krijgen om nog veel rijker te worden. Overheidsdiensten werden geprivatiseerd. De Sovjet-Unie viel uit elkaar en raakte in armoede met in Rusland Vladimir Vladimirovitsj Poetin als nieuwe wereldbestormer.

De VS tellen inmiddels 540 miljardairs. Die zagen vorig jaar hun fortuin met 8% stijgen. Daarnaast zijn daar ook nog eens 10.400.000 miljonairs (vermogen zonder de eigen woning). Vorig jaar alleen al kwamen er 300.000 bij. Daar is dus 3% van de bevolking extreem rijk. Hillary Diane Rodham Clinton èn Donald John Trump staan aan hun kant. De tijden van vòòr Wereldoorlog II zijn in ere hersteld. En wat dragen mensen die meer dan $ 50.000 per jaar verdienen bij aan nationale economieën? Niets meer dan de mensen met een lager inkomen.

Het roer moet om naar mijn overtuiging. Wat mij betreft gaan we ons eens kritisch bezinnen op wat we van waarde vinden en ons bezinnen op ‘wat goed is’. Daar kunnen we tijdens deze ‘Sportzomer’ al mee beginnen.

Onrust in de hondenkennel, maar de kat zal ook lelijk bijten

On door Gerardusinpolitiek, steden en strekenEen reactie plaatsen

Republikeinse oud-veiligheidsexperts, die onder presidenten zoals George W. Bush eraan hebben meegewerkt de wereld onveilig te maken, waarschuwen nu voor Donald Trump als aanstormende 45ste president van de Verenigde Staten van Amerika (VS). Ze zeggen dat Trump als president voor de nationale veiligheid van de VS ‘een gevaar’ is.

In een open brief, die is gepubliceerd door The New York Times, schrijven 50 Republikeinen dat ze daarom niet op Trump zullen stemmen. Onder hen is ook nog oud-minister van Binnenlandse Zaken Michael Chertoff, het brein achter de omstreden Amerikaanse Patriot Act. Dit aangenomen wetsvoorstel schendt Amerikaanse burgerrechten, met name op het gebied van privacy. Daarnaast is kritiek op deze wet dat het vooral mogelijkheden biedt om buitenlanders en immigranten te onderzoeken en het land uit te zetten. U weet vast nog wel dat in een beschaafd land ‘iedereen voor de wet gelijk zou moeten zijn’. Met het Patriot Act wordt deze basis onder het Amerikaanse rechtsbestel uitgehaald. Maar “Meneer Trump mist het karakter, de waarden en ervaring om president te zijn“, schrijven de 50 klagers waaronder aantoonbaar karakterloze dienaars van list en bedrog onder meer.

Nu leven wij in België en Nederland en kunnen we dit onderling gesteggel afdoen als interne VS-aangelegenheid. Niemand zal ontkennen dat de ontwikkelingen in de VS voor ons belangrijk zijn, gezien onze vermeende afhankelijkheid van deze grootmacht. Maar of de leugenachtige, grote gelddienares en machtspolitica Hillary Clinton de eindstreep haalt, of de arglistige multimiljonair Donald Trump, maakt mij weinig uit. Voor mij is de Amerikaanse kiezer het echte probleem: die helpt dit soort mensen aan hun macht.

Bron: “Prominente Republikeinen waarschuwen voor Trump als president” door de Buitenlandredactie de Nederlandse omroepstichting via http://nos.nl op 9 augustus 2016.

Een onbekend conflict in een onbekend land

On door Gerardusinsteden en streken, wereldverhalenEen reactie plaatsen

Het kwam zo uit dat ik zaterdagochtend kennissen in hun nieuwe onderkomen bezocht; een kaal, matig onderhouden appartement in het Amsterdamse Nieuw Sloten. Op een tafel met stoelen na, stond er nog niets in hun zonnige, riante woonkamer met uitzicht over tramhalte Kasterleepark van lijn 2 en het winkelcentrum aan het Belgiëplein. Hun dochter slaapt in een achtergelaten stapelbed, zij slapen op een matras op de grond in de kamer ernaast. Internet is er nog niet, maar dat maakt voor de contacten met hun familie en vrienden niet uit. De tafel stond al snel vol met lekkernijen als dal, paratha, roti en samosas. Mijn kennissen komen uit India. Zij zeggen liever dat ze uit Kasjmir komen.

Het deel van Kasjmir, waar zij vandaan komen, heet ‘Jammu en Kasjmir’ en ligt in het uiterst noordelijke puntje van India in de zuidwestelijke uitlopers van de Himalaya. Zij voelen zich meer Kajmiri, dan Indiërs. Deze streek, met meer dan 10.000.000 inwoners wordt al 70 jaar geclaimd door India. China en Pakistan doen aanspraken op nabijgelegen streken van Kasjmir. De strijd richt zich niet alleen van landen tegen elkaar; de inwoners hebben ook te lijden van de conflicten. De afgelopen weken zijn de familie en vrienden van mijn kennissen afgekoppeld van internet. Er zijn onlangs 65 Kasjmiri willekeurig door Indiase troepen gedood. Soms worden huizen geruïneerd, wanneer Indiërs vermoeden dat hun bewoners niet deugen. Klik hier voor meer nieuws uit Kasjmir. We horen er in onze media niets van, maar dat gebeurt daar dus, aldus mijn kennissen, terwijl wij ons te goed doen aan zo’n heerlijke maaltijd.

Zij zijn de luxe soort van vluchtelingen. Degenen die hoog-opgeleid zijn en zich hier in Europa verdienstelijk maken aan gespecialiseerd wetenschappelijk onderzoek. Naast inkomen biedt hun status hen veiligheid. Hier worden zij niet lukraak van hun bed gelicht. Hier kan hun kind gezond en veilig opgroeien, en zij krijgt dezelfde zorg als de andere kinderen hier.

Hoewel zij veel liever zouden leven tussen hun familie en vrienden, proberen zij hier een bestaan op te bouwen zonder voortdurende angst. Alle ongemakken nemen zij daarbij dapper voor lief.

Wat vooraf ging

On door Gerardusineconomie, kinderleed, media, politiek, steden en streken, waarnemingen, wereldverhalen, zorgEen reactie plaatsen

Sinds 5 mei 2014 schrijf ik met enige regelmaat blogs. De eerste blog, die ik die datum publiceerde, had als titel ‘Kinderleed’. Mijn eerste 365 blogs of weblogs zijn gepubliceerd via een andere website, te weten
www . gerardus . blog . com.

Vanaf 8.8.’16 ben ik overgestapt naar deze website.

Mijn eerste blog ging zo:

__________________________
Kinderleed 5 mei 2014

In Utrecht nemen veel mensen uit streek- en stadsbussen de roltrap naar de eerste etage van Hoog Catharijne waar het Centraal Station van de NS gelegen is. Onder die roltrap zijn kaartenautomaten van de NS. Daar moest ik zijn, want voor ik met de trein ga, moet ik altijd eerst mijn OV-kaart opladen.

Een meisje van een jaar of vijf huilde hard onder aan die roltrap. Ze riep haar moeder die kennelijk net de roltrap was opgegaan. Het meisje, dat werd al snel duidelijk, durfde de roltrap niet op. De massa mensen achter haar begaf zich om het meisje heen op de rollende trap. Soms bekommerden vrouwen zich over het meisje. Troostend, pratend, verleidend deden zij stuk voor stuk een poging het meisje mee te nemen de roltrap op. Even vaak gaven zij hun poging al snel op. Alle mannen liepen door alsof zij iets beters te doen hadden. Het meisje bleef onderaan de roltrap huilen en roepen om haar mamma.

Na verloop van tijd vertoonde zich een man van een jaar of vijfentwintig bij de roltrap. Hij had een baardje op zijn kin en een rugzak op zijn rug. Lopend tussen de mensenmassa richting roltrap pakte hij het meisje resoluut bij haar hand. Hij tilde haar op en zette haar op een van de onderste treden van de rollende trap naar boven. Het meisje, een jeugdtrauma rijker, hield op met huilen en schreeuwen. Zij kon zich even later weer bij haar moeder voegen.
__________________________

Klik hier om naar de 365 eerder gepubliceerde blogs van mij te gaan (de link werkt wel, maar de website waarop mijn eerdere blogs staan, is niet altijd bereikbaar).