Een onbekend conflict in een onbekend land

Het kwam zo uit dat ik zaterdagochtend kennissen in hun nieuwe onderkomen bezocht; een kaal, matig onderhouden appartement in het Amsterdamse Nieuw Sloten. Op een tafel met stoelen na, stond er nog niets in hun zonnige, riante woonkamer met uitzicht over tramhalte Kasterleepark van lijn 2 en het winkelcentrum aan het Belgiëplein. Hun dochter slaapt in een achtergelaten stapelbed, zij slapen op een matras op de grond in de kamer ernaast. Internet is er nog niet, maar dat maakt voor de contacten met hun familie en vrienden niet uit. De tafel stond al snel vol met lekkernijen als dal, paratha, roti en samosas. Mijn kennissen komen uit India. Zij zeggen liever dat ze uit Kasjmir komen.

Het deel van Kasjmir, waar zij vandaan komen, heet ‘Jammu en Kasjmir’ en ligt in het uiterst noordelijke puntje van India in de zuidwestelijke uitlopers van de Himalaya. Zij voelen zich meer Kajmiri, dan Indiërs. Deze streek, met meer dan 10.000.000 inwoners wordt al 70 jaar geclaimd door India. China en Pakistan doen aanspraken op nabijgelegen streken van Kasjmir. De strijd richt zich niet alleen van landen tegen elkaar; de inwoners hebben ook te lijden van de conflicten. De afgelopen weken zijn de familie en vrienden van mijn kennissen afgekoppeld van internet. Er zijn onlangs 65 Kasjmiri willekeurig door Indiase troepen gedood. Soms worden huizen geruïneerd, wanneer Indiërs vermoeden dat hun bewoners niet deugen. Klik hier voor meer nieuws uit Kasjmir. We horen er in onze media niets van, maar dat gebeurt daar dus, aldus mijn kennissen, terwijl wij ons te goed doen aan zo’n heerlijke maaltijd.

Zij zijn de luxe soort van vluchtelingen. Degenen die hoog-opgeleid zijn en zich hier in Europa verdienstelijk maken aan gespecialiseerd wetenschappelijk onderzoek. Naast inkomen biedt hun status hen veiligheid. Hier worden zij niet lukraak van hun bed gelicht. Hier kan hun kind gezond en veilig opgroeien, en zij krijgt dezelfde zorg als de andere kinderen hier.

Hoewel zij veel liever zouden leven tussen hun familie en vrienden, proberen zij hier een bestaan op te bouwen zonder voortdurende angst. Alle ongemakken nemen zij daarbij dapper voor lief.

Wat vooraf ging

Sinds 5 mei 2014 schrijf ik met enige regelmaat blogs. De eerste blog, die ik die datum publiceerde, had als titel ‘Kinderleed’. Mijn eerste 365 blogs of weblogs zijn gepubliceerd via een andere website, te weten
www . gerardus . blog . com.

Vanaf 8.8.’16 ben ik overgestapt naar deze website.

Mijn eerste blog ging zo:

__________________________
Kinderleed 5 mei 2014

In Utrecht nemen veel mensen uit streek- en stadsbussen de roltrap naar de eerste etage van Hoog Catharijne waar het Centraal Station van de NS gelegen is. Onder die roltrap zijn kaartenautomaten van de NS. Daar moest ik zijn, want voor ik met de trein ga, moet ik altijd eerst mijn OV-kaart opladen.

Een meisje van een jaar of vijf huilde hard onder aan die roltrap. Ze riep haar moeder die kennelijk net de roltrap was opgegaan. Het meisje, dat werd al snel duidelijk, durfde de roltrap niet op. De massa mensen achter haar begaf zich om het meisje heen op de rollende trap. Soms bekommerden vrouwen zich over het meisje. Troostend, pratend, verleidend deden zij stuk voor stuk een poging het meisje mee te nemen de roltrap op. Even vaak gaven zij hun poging al snel op. Alle mannen liepen door alsof zij iets beters te doen hadden. Het meisje bleef onderaan de roltrap huilen en roepen om haar mamma.

Na verloop van tijd vertoonde zich een man van een jaar of vijfentwintig bij de roltrap. Hij had een baardje op zijn kin en een rugzak op zijn rug. Lopend tussen de mensenmassa richting roltrap pakte hij het meisje resoluut bij haar hand. Hij tilde haar op en zette haar op een van de onderste treden van de rollende trap naar boven. Het meisje, een jeugdtrauma rijker, hield op met huilen en schreeuwen. Zij kon zich even later weer bij haar moeder voegen.
__________________________

Klik hier om naar de 365 eerder gepubliceerde blogs van mij te gaan (de link werkt wel, maar de website waarop mijn eerdere blogs staan, is niet altijd bereikbaar).